(9). – 1276. – Statuts du concile de Bourges.
Texte signalé par Estiennot (BnF, ms. lat. 12771, 417) comme faisant suite à (8) dans le Livre rouge.
(9/1) Incipiunt constitutiones domini Symonis, tituli Sancte Cecilie presbiteri cardinalis apud ˓apostolicam˒ sedem legatus, quas fecit Bituris in consilio convocato ab eo, qui Symon factus fuit postea papa qui vocatus fuit Martinus ˓II˒IIus1.
(9/2)
Symon, miseratione divina tituli Sancte Cecilie presbiter cardinalis apostolice sedis legatus2 ad futuram rei memoriam. Nuper in generali nostre legationis consilio per nos Bituris agregato, nonnulla pro defensione ecclesiastice libertatis et transquilloa) statu ecclesiarum, a sede apostolica nostro regimini commissarum, deliberatione provida, de ipsius approbatione consilii ordinanda duximus, ac etiam statuenda : que quidem justab) approbationem hujus˓modi˒ perpetuam obtinere decrevimus firmitatem. Ne igitur per aliquorum maliciam, privilegiorum sive indulgenciarum collegiis, locis, ordinibus, communitatibus seu personis quibuslibet, sub quacumque forma vel contemptione verborum, a sede apostolica indultorum concessorum /f. 27/ pretextu, adversus conservationem, ordinationem et hujusmodi statutorum, quisquam immunitatem quovis exquisito colore sibi vindicare presumat, aut ab ea se quomodolibet excusare litterarum apostolicarum tenorem, per quas nobis expresse conceditur, quos premissis seu aliis nequaquam ostentibus, censuram ecclesiasticam, officium nostrum, et omnia ad ipsum spectantia, queque nobis ipsius officii ratione competunt, exercere libere valeamus, quasquidem in dicto Bituricensi consilio sollempniter fecimus publicari, litteris presentibus, ipsius ordinationibus et statutis anexis, jussimus innotari. Tenor autem ipsarum litterarum talis est :
a) Corr. tranquillo. – b) Corr. juxta.
(9/3)
Gregorius3 episcopus servus servorum Dei dilecto filio Simoni tituli Sancte Cecilie presbytero cardinali, apostolice sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem. Cum tibi plene legationis officium in regno Francie, civitatis ac diocesis Lugdunensis, nec non et in partibus transmarinis duxerimus committendum, ne circa executionem illius vel illorum que ad ipsum spectant officium, vel tibi ratione ipsius competunt, te contingeat aliquatenus impediri : discretioni tue, ut non obstante aliqua indulgentia, quibuscumque archiepiscopis, episcopis, abbatibus, ceterisque prelatis ecclesiarum, sive aliis personis ecclesiasticis vel secularibus, cujuscumque sint preeminencie, conditionis aut status, seu collegiis, vel dignitatibus aut ordinibus, a sede apostolica sub quacumque forma verborum vel expressione concessa, etiamsi contineatur in ea, quod alique littere quacumque quelibet obstantia seu obstare possibilia expressius removentes, ipsi aliquatenus non obsistant, sive dea) quod ipsis indulgentiis, dignitatibus, ordinibus, seu nominibus propriis ipsorum ordinum, dignitatum, seu etiam personarum, plenam et expressam, seu de toto tenore /f. 27v/ ipsius indulgentie seriatim, et de verbo ad verbum oportet fieri mentionem ; sive quod persone hujus˓modi˒ excommunicari, suspendi, vel interdicti non possint per litteras apostolicas vel legatorum sedis apostolice, in quibus de ipsis dignitatibus, ordinibus, nominibus seu indulgentiis, vel ejus serie plena et expressa, sive de verbo ad verbum, in eisdem apostolicis vel legatorum suorum litteris mentio non habetur ; et qualibet alia indulgentia, cujus˓cumque˒ tenoris, forme, vel expressionis ˓existat˒, quam perb) presentibus non expressam, vel totaliter non insertam, hujus nostre concessionis effectus impediri possit, vel quomodolibet retardari ; dictum officium, et omnia ad ipsum pertinentia, tibi ratione ipsius competentia, libere, sibic) cujuscumque conditionis, vel alterius impedimenti obiced), valeas exercere, plenam et liberam tibi auctoritate presentium concedimus facultatem. Datum Viterbii4, VII kalendas Octobris, pontificatus nostri anno IIII.
a) Mot inutile. – b) Corr. per quam. – c) Corr. sine. – d) Corr. objectione.
(9/4)
Gregorius episcopus servus servorum Dei dilecto filio Simoni tituli Sancte Cecilie presbytero cardinali, apostolice sedis legato, salutem et apostolicam benedictionem5. ⁋ Ut ˓eo˒ efficatius commissum tibi legationis officium promovere valeas, quo majori per nos fueris auctoritate munitus, discretioni tue excercendi libere censuram ecclesiasticam in omnes, tam cathedralium quam aliarum ecclesiarum prelatos, exemptos et non exemptos, in universa quoque capitula et conventus, duces, marchiones, comites, necnon barones, quoslibet alios nobiles, rectores etiam ballivos, potestates, consiliarios, universitates, populos et quascumque personas ecclesiasticas, regulares, seculares, etiamsi militie Templi, et Hospitali˓s˒ Sancti Johannis Jerosolimitani, vel Sancte Marie Theutunicorum, /f. 28/ seu Cisterciensis, Cluniacensis, Premonstratensis, Minorum, aut Predicatorum ordinum fuerint, et in quaslibet publicas vel privatas tue legationis, cum videris expedire : non obstantibus si aliquibus a sede apostolica sit indultum, quod interdici, suspendi, vel excommunicari non possint, ut aliquibus privilegiis, indulgentiis, vel litteris quibuscumque, dignitatibus, ordinibus, locis, vel personis, generaliter vel specialiter, sub quacumque forma vel exceptione verborum, ab eadem sede concessis, de quibus, quorumve totis tenoribus, de verbo ad verbum, seu eorum ordinibus, locis, aut propriis personarum nominibus, certa, specialiter, plena, determinata et expressa mentio sit habenda ; et per que, etiamsi contineatur in illis, et per quasvis apostolicas litteras quelibet obstancia removentes, eis in aliquo nequeant derogari, nullam in premissasa) volumus obstaculum interponi, nec cuiquam contra ea prejudicium quomodolibet adhibereri ; plenam et liberam concedimus auctoritate presentium potestatem. Datum Lugduni, XIIII kalendas Septembris, pontificatus nostri anno IIIo.
In cujus rei testimonium et munimen perpetuum, sigillum nostrum presentibus duximus apponendum. Actum in eodem consilio, idibus Septembris, anno Domini MoCCoLXXVIo Romana Ecclesia vaccante.
a) Corr. premissis.
(9/5)
Simon6 miseratione divina tituli Sancte Cecilie presbyter cardinalis, apostolice sedis legatus, ad futuram rei remoriama). Inter curas que nostro coherent officio, illa precipue nos affligit, visceribus cordis nostri infixa profundius, atque solidius radicata, nostrum incessanter perurgens animum suarum acculeis punctionum ; ut nostre legationis Ecclesie sollicite provisionis remedio, prout nobis desuper ministratur, contra malignorum defenderentur incursus, cohiberentur injurie, et violentiis propulsatis, in /f. 28v/ pacis pulchritudine delectentur ; ut hostium sublata formidine, in transquillitate serena et serenitate tranquilla, pacis auctori, cujus mancipantur obsequio, eo devocius, quo tranquillimusb) et quo devocius, eo acceptius valeant famulari, libenter itaque assiduos labores amplectimur, quam˓quam˒ nostris impares humeris ad portandum, nocturnis insistentes vigiliis, nonnunquam etiam supra vires, ut personis ecclesiasticis nostro commissis regimini, molestationibus omnibus relegatis, divino fulti presidio, sollicitudinibus nostris pacem et proprio labore quietem oportune provisionis commertio preparemus.
a) Corr. memoriam. – b) Corr. tranquillius.
(9/6) Sane7 igitur ˓in˒ consilio quod ad quorumdam prelatorum nostre legationis instantiam nuper convocandum duximus, et actore Domino feliciter celebrandum, per quosdam prelatos aliasque ecclesiasticas nostre legationis personas, nonnullis ecclesiarum et personarum ipsarum oppressionibus, injuriis et offensis, ad nostram deductis noticiam, et per nos toti consilio referatis, ac deliberationem super hiis in ipso consilio habita pleniori, de tocius consilii providentia unanimi et concordi, juxta negotiorum ingruentium et temporis qualitatem, remedia super eisdem injuriis, pro deffentione libertatis ecclesiastice, adhibere curavimus opportuna. Quequidem, ex parte consilii requisiti recolligi facimus inscripta, et in ipso consilio sollemniter promulgari, auctoritate qua fungimur, sacro approbante consilio, statuentes, ut que pro defentione libertatis ecclesiastice, et ipsarum ecclesiarum statu pacifico, duximus ordinanda, a nostre legationis personis, prout continentur inferius, serventur in perpetuum illibata.
(9/7) De electionea)8.
a) Réclame de cahier : In tocius.
/f. 29/
In tocius consilii quod Bituris nuper duximus celebrandum, et nostris auribus clamor horrendus insonuit ad nos per diversos prelatos aliasque quamplures personas ecclesiasticas non sine gravi lamentatione delatus, et toti consilio querelosis insinuationibus patefactus. Asserebant siquidem quod in regno Francie, in quo ecclesiarum libertas et honor eisdem debitis, servari retroactis temporibus, pre ceteris regnis atque provinciis, abundantius consuevit, hiis diebus in electionibus celebrandis, in quibus potissime libertatis puritas est servanda, pro libertate datur impressio, et quasi pro auro plumbum, pro argento scoria, honores in contumelias convertuntur : adeo quod quando in certis locis electiones pastorum imminent celebrande, multitudine populi per iniquitatis filios concitata, in electores impetum facientes, electores ipsi etiam in nonnullis ecclesiis aut ˓ad˒ tempus impediuntur totaliter, aut in locis actenus consuetis nequeunt celebrari : prout in Bugdunensia), Burdegalensi et Carnotensi ecclesiis nuper dignoscitur esse factum. In qua siquidem Burdegalensi ecclesia, occasione impressionis dum immineret electio celebranda, habitum est in eadem homicidium de sacrista nobili membro prefate ecclesie inhumaniter extitit perpetratum9. Quoniam igitur novis morbis nova convenit antidota preparari, ne morbus tam pernitiosus obrepat, et sua cogitatione trahatur a posteris in exemplum : sacra provisione consilii duximus statuendum, quod quicumque de cetero, per seditionem, conspirationem vel conventionem habitam simul cum illis, quocumque /f. 29v/ firmitatem vallatam, impedimentum latens aut patens prestiterint, quominus ecclesiis secularibus, dignitatibus, personatibus aut ˓ad˒ministrationibus quibuslibet, per illos ad quos locorum ipsorum vel dignitatum, seu administrationem, per viam electionis seu postulationis, ˓spectat˒ provisio, eisdem locis, dignitatibus, personatibus vel administrationibus, de personis ydoneis, unde omnique extiterint oriunde, et alias libere per electionem aut postulationem canonicam, valeat provideri, incurrant excommunicationis sententiam, quam in ipsos proferimus ipso facto. Et si clerici vel regulares extiterint : nos privantes eosdem omnibus beneficiis ecclesiasticis, dignitatibus, vel administrationibus, seu personatibus, quos eos obtinere contigerit, decrevimus fore inhabiles et indignos, ad quevis beneficium, administrationes, vel honores ecclesiasticas, ulterius assequendum.
a) Corr. Lugdunensi.
(9/8) ⁋ Si vero layci, predictam excommunicationis sententiam, ipsorum familie interdicto ecclesiastico fuerint subjecte : nulla eorum posteritas usque ad quartam inclusive projeniem, si seculares fuerint, prelaturam, dignitatem, personatum, prebendam, seu aliud quodcumque benefitium ecclesiasticum ; regularis extiterit, administrationem quamlibet regularem in civitatis vel diocesi, in qua excessum hujus˓modi˒ committi contingerit, in perpetuum valeat obtinere.
(9/9) Illi autem qui predicti facinoris terminis non contenti, populum aut turbam, potentes, ne aliquos concitaverint, ne in predicto facinore opem ferent, quorumve danti operam, suggessione, vel consilio, populus turba vel cum armis vel sine armis, ad hoc convenerint, penis similibus sint subjecti.
(9/10) Clerici preter hoc a civitate vel loco, in quo perpetrunt talia, per triennium procul agant. Porro qui /f. 30/ coadunata multitudine, cum armis vel sine armis, contumeliosa acclamatione, concitatione cum ˓tu˒multu, in loco in quo hii ad quos spectat electio, postulatio, vel provisio, convenerint, seu in ipsos electores, vel in aliquos de eisdem, ipse quod predicta imminent facienda, duxerint irruendum ; eidem loco fracturam seu violentiam personasa) electorum notabilem injuriam irrogaverint ; et postreme qui opere vel consilio, clericib) vel palam, per se vel per alium, aliquid egerint, per quod conscriptionisc) vel conjurationis nec te nequitia in aliquo sumat robur ; et per hoc contingat, electionem, postulationem, seu provisionem, impediri totaliter, vel differri : excommunicationis sententia noverint se astrictos.
a) Corr. personis. – b) Corr. clam. – c) Corr. conspirationis ?
(9/11) Necnon et eorum familias, si layci fuerint, ecclesiastico suppositas interdicto : que sententie relaxari nequeant, nisi auctoritate sedis apostolice speciali.
(9/12) Clerici vero, qui in talibus culpabiles affuerint, cum eorum offensa tanto gravior reputetur, quanto in sortem Redemptoris assumpti, ac gradu celsiori pollentes, libertatem ac immunitatem ecclesiasticam servare tenentur pre ceteris illibatam : preter excommunicationis sententiam, ipso facto, beneficiis que obtinent, sint privati ; ad obtinendum dignitates, personatus, officia et beneficia quecumque, in ecclesiis in quibus talia perpetrarint, et in loco ipsorum dyocesibus, nullo nunquam tempore spem aut fiduciam habituri.
(9/13) ⁋ Si vero regulares fuerint, ˓ad˒ administrationem aliquam regularem in ecclesiis, civitatibus quelibet assequenda in ecclesiis, civitatibus et dyocesibus in qua perpetraverint talia, si˓n˒t inhabiles et indigni.
(9/14) De officio judicis delegati10.
Cum juris remedia per ora pontificum summorum /f. 30v/ et principum promulgata, divinitus ad tutelam bonorum, et cohibendas malorum insolentias utiliter introducta, non doceat nec liceat per corruptelam judicum sive fraudem ad iniquitatis trahi dispendium ; sic illos qui a nobis judicandi recipiunt potestatem, commissum sibi volumus officium exercere : ut per viam regiam dulcrice justiciaa) gradientes, ab equitatis tramite, odio, gratia, vel favore, seu cujuslibet alterius corrupte˓le˒ vicio non recedant. Cupientes igitur, ut in citationibus faciendis per judices sive per conservatores, auctoritate qua fu˓n˒gimur deputatos, nulla corruptele species vendicet sibi locum.
a) Corr. dulice justicie.
(9/15) •\|Nota quod judex non tenetur ad instar citationes sub tali clausula.|/
⁋ Sed forma per Romanam curiam in talibus introducta, ab eisdem judicibus et conservatoribus firmiter observetur ; statuimus et mandamus, expressius inhibentes, ne judices aut conservatores predicti, sub tali forma, quos nobis lator presentium nominabit, vel alia consimili citare presumant. Hujus autem citationis mandatum exequi teneatur, si ei non pareatur impune ; nec ad personas in nostris litteris non expressas, pretextu testimonii perhabendi, ubi vel quando status esse vocationem testium non requirit, sed ut ipse vel actor citatos fatiget laboribus et expensis, aut aliquid extorqueat ab eisdem ; litteras ipsas aliquatenus prorogent vel extendant.
(9/16) Si quis vero secus presumpserit attentare, in utroque casu citatio talis non teneat, nec quamquam valeat coartare. Et si occasione citationes hujus˓modi˒, judex ille sententiam quamcumque duxerit proferendam, nullius penitus sit momenti. Judex vero qui /f. 31/ talia perpetraverit, officium judicandi sed etiam procedendi, auctoritate nostra, non solum in illa, sed etiam in causis aliis de cetero non valeat exercere ; quin ymmo excommunicationis sententiam incurrat ipso facto, a qua nullatenus absolvatur, nisi lesis interesse et expensis quibuscumque ab ipso primitus restitutis.
(9/17) [Quod judices delegati non possint aliquid pro absolutionibus exigere vel levare11.]
⁋ Ceca cordis ambitio repleri nesciens, sed quanto plus recipit, tanto fortius inardescit ; sic quorumdam inferioresa) occulos concuscientib) obtexit caligine : ut quid degetur liceantc), non advertantd) ; quidve de honestate doceante) non attendant. Sed in illis qui judiciali preeminent dignitate, eo constat periculosius tollarif), quo per auctoritatis, qua fungimur, potentiam, in concepto malignitatis proposito possint adversus subditos liberius debactarig).
a) Corr. interiores. – b) Corr. cœcucienti. – c) Corr. quid de jure liceat. – d) Corr. attendant. – e) Corr. deceat. – f) Corr. tolerari. – g) Corr. debacchari.
(9/18) ⁋ Ea propter ad inhitantem eorum ad avaritiam cohibendam, proindea) duximus statuendum ut nullus judex, executor, sive conservator datus a nobis pro absolutionis sive relaxationis beneficio impendendo ab hiis quos excommunicationis, suspensionis, interdicti sententiis duxerit innodandos, emendas peccuniarias, seu res alias per emendamb), quoquo exquisito colore, presumant petere, exigere, aut oblatas recipere, etiam ex postfacto. Quisquis autem contra presumpserit, eo ipso sententiam excommunicationis incurrat, a qua non nisi per legatum sedis apostolice absolvatur : et tunc demum cum lesis cum omni interesse restituerit integre sit extorta, ejusdem tamen auctoritate in hiis et aliis semper salva.
a) Corr. provide. – b) Corr. pro emendis.
(9/19) De officio judicis ordinarii12.
Sicut ille qui preeminet judiciaria potestate justis oppressorum que-/f. 31v/-relis aures debet patulas inclinare, sic voces malignantium querulosas ipsum decet et convenit obaudire. Debet igitur diligenter advertere, et penes se ponderare prudenter, quis, contra quem et super quibus etiam superioris officium interpellat : ut pensatis conditionibus et meritis personarum, et incu˓m˒bentis negocii qualitate, sollerter intelligat unde veniat conquerentis spiritus, aut quo vadat. Ob hanc causam prelatis, qui nimis facile claustralium vel forenssium monachorum contra ipsorum abbates, maxime ubi de correctione agitur, querelas recipiunt ; per quas plerumque enervari contingit vigorem ecclesiastice discipline, frequenter etiam ministratur occasio evagandi ; sub obtestatione divini judicii duximus injungendum, quod querelas hujus˓modi˒ facile de cetero non admittant : sed tunc demum quando circumstantiis, que circa hoc fuerint attendende, exartis plenius et discussis, pro conquerentibus monachis, verisimiliter presumetur, ipsos non causa vitandi correctionem ecclesiasticam, seu canonicam disciplinam, secundum eorum regularia instituta, sed juste et ex causa probabili, ad prelatorum presidium confugisse.
(9/20) [De his qui contra laïcos13.]
⁋ Et prelatorum officium eo fructuosius, quo liberius valeat exerceri, presenti statuto laycis quibuscumque duximus inhibendum, ne prelatos quoslibet vel perturbare presumant, quo minus in locis religiosis aut secularibus, vel aliis eisdem prelatis subjectis, offitii sui debitum exequatur : ipsas ad hoc per eos˓dem˒ prelatos, auctoritate presentis consilii, competenti monitione premissa, per censuram ecclesiasticam, si res exegerit, compellendum.
(9/21) De hiis qui vi, metu nea) causa gesta sunt14. /f. 32/
Cum parum proficiat jura condi in civitatibus, si non extiterint qui edita regere valeant et tueri ; nec solum magistri militum consistat officium et in disciplina et ipsum officium imponenda, sed in ea, prout opportunum fuerit, observanda.
a) Corr. metusve.
(9/22) ⁋ Precipimus, ut quicumque judices ecclesiasticos ab absolutionis vel relaxationis cujuslibet ab excommunicationis, suspensionis vel interdicti sententiis, beneficium imponendum vi vel metu expulerint, per dyocesanos locorum, juxta Lugdunensis statuta, consilii excommunicati publice nuncientur.
(9/23) De foro competenti15.
Cum falcem propriam nulli in messem mittere liceat alienam, de justiciariis locisa) seu aliis saltimb) temporalem jurisdictionem habentibus, qui in accionibus mere persona˓libus˒ ecclesiasticas coram se personas lit{t}igare compellunt, contra canonicas sanctiones ; hujusmodi provisione consilii duximus statuendum quod licet eedem persone ecclesiastice, non solum coram eisdem justiciariis litigare, sed etiam ad ipsos venire in causis hujusmodi de jure minime teneantur. •\|Nota penas illorum qui clericos compellunt respondere aut aut coram se respondere.|/⁂ Si tamen venerint, et allegaverint fori privilegiumc), coram ipsis i˓i˒dem justiciarii compulsioni nichilominus institerint supradicte ; eo ipso excommunicationis, quam in ipsos proferimusd), incurrant sententiam ; que circa ipsos nullatenus relaxentur, nisi lesis hujus˓modi de˒ dampnis, expensis et interesse, prius per ipsos justiciarios fuerit integre satisfactum : eorum processibus atque sententiis habitis in hujus˓modi˒ questionibus et˓iam˒ prolatis, nichil omnino roboris habituris. Ad hec si quis pere) temporalem jurisdictionem exercens, de excommunicationis, suspensionis vel interdicti sententiis, videlicetf) an juste late fuerint an i˓n˒juste /f. 32v/ aut aliis mere ecclesiasticis seu spiritualibus causis decisionem ˓seu cognitionem˒ presumpserint usurpare ; per dyocesanos locorum, auctoritate presentis consilii, desistere moneantur : et nisi competenter moniti duxerint desistendum, ad hoc per censuram ecclesiasticam compellantur.
a) Corr. laicis. – b) Corr. solam. – c) allegato fori privilegio Gondrin, Mansi. – d) Corr. ferimus. – e) mot inutile. – f) scilicet Mansi, Gondrin.
(9/24) De decimis16.
Cum in illis in quibus periculum vertitur animarum prescriptio quantumcumque longeva non vendicet sibi locum, sed tanto graviora sunt crimina, quanto miseram animam diutius tenuerint alligatam, exceptionem presciptionis super illorum decima, de quibus sive similibus in locis eisdem actenus a similis conditionis personis consuevit exsolvi, precipimus non admitti, ⁋ statuentes quod illi qui eis ad quos spectat perceptio hujusmodi decimarum, quo minus eos percipiant, impedimentum prestare presumpserint ; ⁋ si moniti competenter ab impedimentis hujus˓modi˒ non duxerint abstinendum ; ex tunc auctoritate presentis consilii, per locorum ordinatoriosa) excommunicationis sententia percellantur.
a) Corr. ordinarios.
(9/25) De testamentis17.
Ad presumptionis quorumdam conatus dampnabiles reprimendos, qui testamenta seu alias ultimas voluntates, quocumque censeantur, licet rite sint facta juxta canonicas sanctiones, tamquam legitima non admittant, sed pro eo reprobant et impugnant, quod scabini vel secularis judex presentes non fuerint, aut auctoritatem nequaquam prestiterint, quando testator suum condidit testamentum aut aliam ultimam voluntatem, hoc duximus statuendum quod ipsi cujuscumque conditionis vel dignitatis extiterint nisi infra octo dies postquam super hoc moniti fuerint competenter, ab impedimento hujus˓modi˒ duxerint desistendum, anathematis innodentur vinculo quo ipsos /f. 33/ astringi volumus ipso facto.
(9/26) De immunitate ecclesiarum18.
Sanguisuge sitibunda progenies ac radix omnium malorum cupiditas, semper vociferans : “Affer, affer !”, voluia) non definit quemadmodum per iniquitasb) astucias et callidiora conjunctac) ardori proprio, licet inextinguibili, lucri temporalis, quamquam illiciti, pocula subministret ; ex hac autem semper sicienti radice processiod) cognovimus, quod cum sedes apostolica, excommunicationis sententiam in omnes nova constituentes pedagia olim duxerit promulgandum, ipsise) annis singulis in certis festivitatibus sollempniter innovandof), nonnulli Mammone filii, proprie cupiditatis vicium collocareg) nitentes, innovah) ut asserunt, constitu˓en˒tes pedagia, antiqua ad clericos, et ipsorum res quas non ratione mercature per terram vel aquam differrii) faciunt, prorogant vel extendunt inclusionem memorate sententie, et prejudicium libertatis ecclesiastice manifestum. ⁋ •\|Nota penam contra exsactores pedagiorum.|/. Nos itaque ipsorum fraudibus obviare volentes, et tam presumpte calliditatis astuciam pena debita castigare. •\|Nota penam contra exactores pedagiorum.|/, ⁋ statuimus ut, non infra duos menses a tempore solempniis publicationis constitutionis hujus˓modi˒ facte in civitate et dyocesi in quibus consistunt ipsa pedagia numerandos, ab hiis in totum destiterint, excommunicationis sententie, quam ex nunc in ipsos proferimus, ex tunc subjaceant ipso facto
a) Corr. moliri. – b) Corr. exquisitas. – c) Corr. commenta. – d) Corr. processisse. – e) Corr. ipsam. – f) Corr. renovendo. – g) Corr. colorare. – h) Corr. non nova – i) Corr. deferri.
(9/27) [Contra illos qui banna faciunt proclamare contra ecclesiarum libertates et antiquas consuetudines19.]
•\|Nota contra scriptores seu notarios.|/
⁋ Cum jure canonico caveatur quod qui de cetero servari fecerint statuta edita et consuetudines introductas contra Ecclesie libertatem, statutarii et scriptores et consiliarii locorum ubi hujusmodi statuta et consuetudines de cetero edita fuerint vel servata, nec /f. 33v/ nulli et illi qui secundum ea judicare presumpserint, vel in formam publicam scribere judicata, excommunicationis sententie debeant subjacere, nonnulli proprie salutis ˓obliti˒ et sue verecundie non par˓c˒entes, juris sententiam, verborum amplexu, non sine fraude circumvenire nituntur, non statuta, ut asserunt, banna, tamen faciunt proclamari, precepta ac prohibitiones inducunta), que non est dubium in libertatis ecclesiastice prejudicium reducareb). ⁋ •\|Nota penam contra illos qui compellunt clericos stare statutis sive consuetudinibus laicorum.|/ Nos itaque fraudibus malignorum, quas contrac) hoc adhibitas fuisse cognovimus obviare volentes, statuimus ut qui contra hujus Ecclesie libertatem banna, prohibitiones sive precepta scienter fecerint aut fieri procuraverint, seu facientibus consilium vel opem fecerint, duxerint adhibenda, ipsad) postquam per locorum ordinatoriose) super hoc fuerint requisiti, absque cujuslibet difficultatis obstaculo indilate revocent seu faciant revocare ad consimilia nunquam de cetero processuri, alioquin censura simili sint astricti. Qui vero contra ecclesiasticas consuetudines antiquas, rationabiles, approbatas et actenus pacifice observatas, statuta, banna, prohibitiones aut precepta scienter fecerint vel ˓fieri˒ procuraverint, sive jam facta servari fecerint, seu facientibus vel servantibus in hoc consilium vel opem prestiterint, per dyocesanos locorum, presentium auctoritate consilii moneantur, ut infra mensem a tempore monitionis hujusmodi numerandum statuta deleant, banna, prohibitiones et precepta revocent, ad similia nunquam ulterius processuri, alioquin excommunicationis sententia presentis auctoritate consilii se noverint sujacere, quam ex tunc in ipsos proferimus, sint ligati ⁂.
a) Corr. indicunt. – b) Corr. redundare. – c) Corr. circa. – d) Corr. ipsi. – e) Corr. ordinarios.
(9/28) Capitulum [Contra illos qui fugientes ad ecclesiam extrahere presumunt ab ecclesia, vulnerant vel interficiunt20.]
⁋ •\|Nota contra illos qui ab ecclesia homines fugientes extrahunt.|/ •\|Nota|/
Quorumdam insolentias perversorum qui dominum Jhesum Christum /f. 34/ verbis tantummodo profitentes, nec Deum timere, nec homines revereri, pro suorum auctoritatea) factorum manifestissime vincunturb), in tantam accepimus temeritatis insaniam prorupisse, quod confugientes ad ecclesiarum tutelam, contra juris utriusque statuta et ecclesiasticam libertatem, ibidem vulnerant, mutilant, interficiunt aut intenduntc), aut inde extrahunt, violenter extrastosd) vulnerare seu mutilare presumunt, nonnunquam ultimum ipsis supplicium inferentes, aut ita fieri precipiunt vel procurant, seu consilium aut opem adhibente) in tantis sceleribus perpetrandis. ⁋ Nos itaque, ˓quos˒ zelus comedit domus ˓Dei˒, hujus˓modi˒ sacrilegorum excessus detestabiles et horrendos, quos non solum evidentia rei docet inhumaniter excrevisse, sed inolevisse jam presumptione dampnabili, recensita preteritorum ˓memoria˒ comprobat et declarat, castigatione canonica cohibere volentes, presentis comprobatione consilii duximus statuendum quod taliter delinquentes excommunicationis sententie, quam in ipsos ferimus, subjaceant ipso facto, quam ˓sententiam locorum ordinarii, ejusdem˒ auctoritate consilii, sollempniter in subjectis sibi ecclesiis denuntiari faciant, et usque ad satisfactionem condignam inviolabiliter observari, eisdem nichilominus mutilatoribus et interfactoribus, necnon et hiis qui hujusmodi mutilationes et homicidia fieri precipiunt vel procurant, aut facientibus consilium vel opem impendunt, feuda et beneficia, si qua ab ecclesiis taliter violatis obtinent, eo ipso protinus amissuris, que ad ecclesiam a qua illa obtinere noscuntur, libere revertantur ; filii etiam eorumdem, non solum nichil obtineant de predictis, sed ad beneficia ecclesiastica de cetero assequenda eo ipso reddantur prorsus inhabiles et indigni.
a) Corr. atrocitate. – b) Corr. convicuntur. – c) Corr. incendunt. – d) Corr. extractos. – e) Corr. exhibent.
(9/29) [Contra illos qui impediunt jurisdictionem ecclesiasticam21.]
⁋ •\|Nota quod oficiales temporales impedientes litigantes in curia ecclesiastica sunt excommunicati.|/
Cum multi temporalesa) dominium /f. 34v/ obtinentes, seu secularesb) judicarie potestatis gerentes officium, jurisdictionem seuc) matris Ecclesie subvertere vel minuere exquisitis austuciisd) moliantur, nos eorum malicias ultione canonica conpescere cupientes, statuimus inhibentes ne ˓quis˒ in foro ecclesiastico lit{t}igantes, seu lit{t}igare volentes, super causis mere ecclesiasticis, seu que ad forum Ecclesie de antiqua et approbata consuetudine, et actenus pacifice observata, pertinere noscuntur, ad desistendum compellat proe) ipsorum, vel parentum aut consanguineorum, sive rerum eorum vel personarum hujus˓modi˒ captionem, modisve aliis quibuscumque ; si qui vero contra presumpserint, excommunicationis sententia presentis auctoritate consilii se noverint subjacere.
a) Corr. temporale. – b) Corr. secularis. – c) Corr. sancte. – d) Corr. astutiis. – e) Corr. per.
(9/30) De judeis et eorum perfidia22.
De judeis, quorum perfidia plerumque simplices christianos fraudulenter decipit, et maliciose secum protrahita) in errorem, sacro approbante consilio duximus ordinandum ut non nisi in civitatibus, castris et aliis locis insignibus habitare presumant, temporalibus locorum dominis, ac vices gerentibus seu loca tenentibus eorumdem, districtius inhibentes ne judeos ipsos permittant alibi quam in locis expressis superius habitare, ipsis ad hoc, si res exegerit, a dyocesano locorum ejusdem auctoritate consilii per censuram ecclesiasticam compellendis.
a) Corr. pertrahit.
(9/31) De privilegiis et excessibus privilegiorum23.
Licet regularis observantie professores et alios quos sedes apostolica exemptionis seu libertatis majoris decoravit titulis, et privilegiis insignivit, attollere condignis favoribus intendamus, ipsorumque privilegia, /f. 35/ quantum ad nos attinet, observarea) penitus illibata, sic tamen eos suis manere contentos juribus affectamus, quod privilegiorum suorum limit{t}es in aliorum injuriam non excedantb). ⁋ Proinde sacro approbante consilio, duximus statuendum districtius inhibentes ne deinceps religiosi quicumque, vel etiam seculares, exemptionis seu libertatis sedis apostolice privilegio communiti excommunicatos publice, vel nominatim interdictos, seu usurarios manifestos, ad divina seu ecclesiastica sacramenta vel ecclesiasticam sepulturam scienter admittant ; •\|Nota.|/ qui vero contra presumpserint, preter \presentis manifestec) statutas/, ingressum ecclesie eo ipso noverint sibi interdictum, donec prolatoribus sententiarum hujus˓modi˒, quorum auctoritate˓m˒ contempserint, et aliis quorum interesse contigerit, de predictis excessibus et omni interesse et dampnis satisfecerint competenter.
a) Corr. servare ? – b) Corr. extendant. – c) mg. Corr. penas a jure.
(9/32) De officio judicis delegati24.
•\|Nota penam quam incurrunt captores vel retentores litterarum ecclesiasticarum.|/
Cum juris utilitas tot et tantis excogitata vigiliis, sufficienter nequeant prospicaria), si processus ministrorum justicie contingat iniquorum machinationibus impediri, ut illorum audaciam quos amor divinus a malo non revocat, saltem rigor ecclesiastice coherceat discipline, sacri provisione consilii duximus statuendum, quod si quis cujuscumque dignitatis aut conditionis existatb), nuncios aut executores ecclesiasticorum judicum, aut alios ˓litteras˒ eorumdem acta judiciaria deferentes, hac occasione verberare, capere, detinere, occultare, carceri mancipare, mutilare aut, quod gravius est cens{s}endum, interficere, litteras vel acta predicta personis memoratis auferre, seu ea ˓cor˒rumpere, can-/f. 35v/-cellare, aut alias destruere quoquomodo, vel sic ablata celare presumpserint, aut ut ista fiant procuraverint, vel facientibus consilium opem duxerint adhibendam, excommunicationis sententie, quam ex nunc ˓in ipsos˒ ferimus, subjaceat ipso facto, a qua, nisi prius tam judici, cujus auctoritatem contempserit, quam passo injuriam, et ceteris quorum inter˓er˒it, prout excessus postulabit atrocitas, satisfaciat competenter, nullatenus absolvatur.
a) Corr. prosperari. – b) Corr. exstiterit.
(9/33) Ad quorum memoriam in perpetuum observandum et premissorum testimonium, sigillum nostrum duximus apponendum. Datum in eodem consilio ˓idibus Septembris˒ anno Domini MoCCoLXXVIo, Romana ecclesia vacante25.
In quorum premissorum omnis visionis et inspectionis testimonium nos Radulphus, decanus et capitulum Pictaviense26, presentibus litteris sigillum nostrum duximus apponendum. Datum hujus visionis transcripti et inspectionis die jovis post octavam Pentecostis, anno Domini MoCCoLXXVIIo../f. 36/
(10). – 1300. – Statuts du concile de la province d’Auch.
(10/1) Incipiunt constitutiones provinciales Auxitane provincie edite a domino A[manevo]27,
Texte signalé par Estiennot (BnF, ms. lat. 12771, 417) comme faisant suite à (9) dans le Livre rouge.
Statuts transmis aussi par l’église d’Auch, cf. LrAu, 1-7.
Statuts transcrits dans BnF, Baluze, 6, “Recueil de copies et de notes sur les conciles”, Concilium Nugaroliense habitum anno MCCCIII, f. 66-73v, qui note en marge : “Malé to. XI Concilior. pag. 1468. Dicuntur statuta anno MCCC Idem de statutis editis pag. 1478” qui renvoie à l’édition Labbé & Cossart.
Statuts publiés dans :
-
Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1468-1472 : – Concilium Auscitanum, anno Domini MCCC celebratum ; –1477-1492 [pour 1482] : Concilium Nugaroliense ab Auscitanæ provinciæ episcopis præside Amaneo archiepiscopo celebratum IV non. Decembris anno Domini MCCCIIIo ;
-
Dubarat, éd. 1897, 123-127.
Les mots ou lettres manquants et indispensables au sens dans le Livre rouge d’Aire ont été suppléés par les autres versions et notés entre ˓˒, et corrigés par Corr. sans plus de précision, lorsque ces autres versions concordent ; les titres et passages entiers manquants sont indiqués entre [ ]. Nous avons aussi noté dans l’apparat critique les variantes du LrAu et autres.
(10/2) De electione28.
Publicamus et precipimus observari ut quicumque eleccionem, postulationem, provisionem canonicam beneficiorum, dignitatum, administrationum ecclesiasticarum impediverint, patenter vel clam, et cuncti qui per se vel per alios grabarea) presumpserint electores in personis, beneficiis, vel aliis bonis suis ecclesias, monasteria ceteraque loca pia, consanguineos vel bona predictorum, pro eo quod rogati seu aliib) inducti, eum pro quo rogabantur seu inducebantur, eligere seu presentare noluerint, ˓sint˒ ipso facto excommunicationis vinculo innodati. Et ultra hoc, clerici vel regulares privati ˓sint˒ omnibus beneficiis ecclesiasticis, dignitatibus, ˓administrationibus seu personatibus˒ que obtinent, et indigni ac inhabiles atque visc) ad beneficia, ˓ad˒ministrationes vel honores ecclesiasticasd) ulterius assequendos. Si layci fuerint, preter dictam excommunicationis sententiam, ipsorum familie interdicto ecclesiastico sint subjecte. Nullaque eorum posteritas, usque ad quartam inclusive progeniem, quodcumque beneficium ecclesiasticum valeat obtinere. Que sententie relaxari non possunte) preterquam in articulo mortis ; nisi auctoritate sedis apostolice speciali.
a) Corr. gravare. – b) Corr. alias. – c) Corr. ad quevis. – d) Corr. ecclesiasticos. – e) Corr. possint.
(10/3) ⁋ Insuper laycorum ipsorum predictorum posteritas usque ad IIIIm gradum ad beneficia ecclesiastica quelibet assequenda in ecclesiis aut civitatibus et diocesibus in quibus talia perpetrarunt sit inhabilis et indigna.
(10/4) Extra, De electione, secundum cap. Gregorii X Lib. VIIa)29 et eodem titulo in synodo domini Symonis questio I que incipit Inter curas que nostro coherent officio, in tocius consilii30.
[Contra illos qui occupant bona defunctorum.]
Quecumque capitula, conventus, collegia et singulares persone ecclesiarum /f. 36v/ cathedralium, regularium ac collegiatorumb) vaccantium, bona ipsarum occupaverint in ea˓rum˒ dispendium ˓et˒ jacturam, eo ipso sint et tamdiu maneant ab officio et beneficiis quibuscumque suspensi, donec plene restituerint quicquid de bonis perceperint supradictis.
a) Corr. VI. – b) Corr. collegiatarum.
(10/5) Extra, De electione, Quia sepe Lib. VIo domini Bonifacii VIII.
[Quasi de eodem31.]
Episcopi, abbates vel alii quicumque regulares vel seculares prelati seu persone ecclesiastice qui vel que bona dignitatum, prioratuum ˓vel personatuum˒ vel ecclesiarum quarumcumque vaccantium sibi subjectoruma) seu ad collationem, ordinationem, presentationem vel custodiam pertinentium que, morientibus eorum rectoribus vel ministris, in ipsis inventa, seu vaccationesb) tempore obvenientia, que in utilitatem eorumdemc) expandid) vel futuris debent successoribus reservari, occupare aut in suos usus convertere quoquo modo presumpserint, ipsi episcopi ab ingressu ecclesie, ceteri vero ab officio et beneficio, eo ipso tamdiu sint suspensi, donec restitutionem fecerint de predictis nisi ex causa rationabili hoc eisdem competere dignoscatur ; quo casu de illis bonis solum debet intelligie) que, deductis debitis ac aliis honeribus ipsarum ecclesiarum et pro servitoribus usque ad novos redditus supportandis, ex ipsis reperta fuerint superesse.
a) Corr. subjectarum. – b) Corr. vaccationis. – c) Corr. earumdem. – d) Corr. expendi. – e) intelligitur LrAu.
(10/6) Extra, De officio ˓judicis˒ ordinarii, cap. finale Lib. VIo32.
Si quis beneficium, cui cura imminet animarum, vi occupaverit seu ˓se˒ scienter intruserit in eodem, ipso jure privatus existat beneficio quod ˓cum˒ cura simili primitus obtinebat.
(10/7) ⁋ Si33 quis, auctoritate propria, violenter dignitates, personatus aut quecumque aliaa) /f. 37/ beneficia ecclesiastica occupare presumpserit, eo ipso, privatus existat jure si quod sibi comp˓e˒tebat primitas in eisdem.
a) Réclame de cahier : beneficia.
(10/8) De prebendis, Eum qui, Lib.VI Bonifacii VIII34.
[Ut nullus patronus a presentato per ipsum aliquid extorqueat35.]
•\|Nota quales debent esse presentati per patronos clericos vel laycos.|/
Quia horribile nimis est, ut ad nostrum pervenit auditum, quod in quibusdam ecclesiis nostre provincie, in quibus quamplures layci qui, in jure patronatus per ecclesiam tollerantur, dum vaccant venalitas vendicat sibi locum, nolentes patroni hujusmodi ad vacantes ecclesias alioque episcopo presentatura) nisi ab alio quem presentare voluerint vel amicis ipsius, ˓previo˒ ex pacto, extorqueant aliquam peccunie quantitatem vel emolumentum aliquod consequantur, nos volentes symoniacam pestem et vitium hujusmodi a nostra extirpare provintia et, ut tenemur, animarum providere saluti, statuimus ut nullus patronus aliquem presentet ad regimiec) animarum, aliquo dato, promisso, ˓remisso˒, vel retento ; vel instituens eumdem sic presentatum scienter admittat et nisi fuerit scientia suffîciens, moribus et etate et de legitimo matrimonio procreatus, vel secum fuerit super hiis canonice dispensatumd) ; alioquin presentans cujuscumque dignitatis, gradus, seu conditionis existat, ipso facto, illa vice sit jure presentandi privatus, et nichilominus si laycus fuerit excommunicationis vinculo irreticuse) ; clerici vero et religiosi patroni, preter hoc quod illa vice sint potestate presentandi privati, sibi noverint ingressum ecclesie interdictum. A quibus sentenciis absolvi et liberari nequeant, preterquam in mortis articulo, nisi de nostra licentia speeiali vel suffraganeorum nostrorum. ⁋ Presentati vero sic scientes et consentientes, sint inhabiles, ipso facto, ad quodlibet /f. 37v/ beneficium ecclesiasticum obtinendum, nisi cum eisdem per superiorem suum fuerit misericorditer dispensatum.
a) quempiam presentare LrAu, Baluze. – b) Corr. illo. – c) Corr. regimen. – d) Corr. dispensatus. – e) Corr. irretitus.
(10/9) ⁋ Si vero simonyace ignorantes presentati extiterinta), confestim cum suumb), beneficio sic obtento renuncient, cum aliter agere nequeant penitentiam salutarem. Instituens autem, ante institutionem super premissis inquirat plena sollicite veritatem, quam si invenerit, predictas sentencias, ut dictum est, contra delinquentes faciat publicari et ecclesiam, illa vice, de persona ydonea non differat ordinare. Alioquin si super hocc) repertus fuerit culpabilis, vel remissus in conferendis beneficiis, suspendetur ad tempus superioris arbitrio statuendum.
a) Corr. constiterint, fuerint Baluze. – b) Corr. sciverint. – c) premissis LrAu, his Baluze.
(10/10) ⁋ •\|Nota quod episcopus nullum tenetur admittere presentatum nisi habeat unde quomode posset jura episcopalia sustinere et propria.|/
Item36 quod nullum presentatum ad regimen animarum per clericos, religiosos exemptos vel non exemptos, aut laycos admittant, nisi tantum coram eis eidem presentato de proventibus ipsius ecclesie fuerit assignatum, unde jura episcopalia possint solvere ˓et˒ congruam sustentationem habere ac alia incumbentia eis honeraa) subportare, consuetudine contraria non obstante. Extra, De prebendis, capitulum I, domini Bonifacii VIII Lib. VI quod dictum Clementis IIII est et incipit Suscepti regiminis cura37.
a) Corr. onera.
(10/11)
[De temporibus ordinandi38.]
Observarea) precipimus quod nullus parrochialem recipiat ecclesiam non intendens ad sacerdocium promoveri, ut fructus ex ea percipiat per annum, quiab), nisi voluntate mutata, promotus extiterit, ad restitutionem eorumdem tenebitur. Et nichilominus conferens qui ipsum non sperabatc) a˓d˒ sacerdocium promovendum preter divinam, quam exinde incurrit offensam, remanet ad ˓servandam˒ indempnem ecclesiam obligatus. Extra, De electione ; Commissa, Lib. VI, capitulum centum Bonifacii VIII39.
a) Corr. observari. – b) Corr. qui. – c) Corr. credebat.
(10/12) [Quod unus non occupet nisi unum officium40]
Cum singula officia singulis sint committenda per-/f. 38/-sonis, et unum officium vix digne valeat aliquis adimplere, observari precipimus vela) nullus cujuscumque ecclesie canonicus, regularis vel secularis, duos personatus, aut duas dignitates, vel preposituras seu administrationes, aut duo officiab) aut eorum alterum cum reliquo insimul et prebendam in eadem obtineat vel jam obtentamc) retinere presumat consuetudine aliqua etiam juramento vallata contraria non obstante, cum dicenda sit potius corruptela. ⁋ Nec aliquad) monachi vel religiosi alii pluribus prioratibus vel ecclesiis curam animarum habentibus, etiamsi cura eadem, non per ipsos sed per presbyteros ad eorum presentationem per episcopos institutos preessee) presumantf), absque dispensatione sedis apostolice speciali, nisi forte unus ex eis ab alio dependantg), vel ad invicem sint annexi. ˓Si˒ secus factum est, ˓sit˒ irritum ˓ipso jure˒, et transgressores ˓sunt˒ eo ipso ineligibiles, et tanquam ambitiosi ab utroque penitus repellantur.
a) Corr. ut. – b) beneficia LrAu. – c) obtentum LrAu. – d) Corr. aliqui. – e) Habeat exercerceri pour preesse LrAu. – f) presumat LrAu. – g) dependeat LrAu.
(10/13) De temporibus ordinat˓ion˒is41. ⁂
Observari precipimus, ut ˓nullus˒ episcopus vel quivis alius infanti vel conjugato, nisi religionem intrantibus, seu illiterato, aut homini dyocesis aliene tonsuram conferat clericalem, nec ad sacros ordines promoveat absque eorumdem superioris licentia speciali. ⁋ Superiorem autem hoc casu intelligimus episcopum de cujus dyocesis est oriundus tonsurandus hujusmodi vel etiam promovendus, vel habet, sia) alibi natus fuerit, domicilium in eadem, seu in cujus dyocesi beneficium ecclesiasticum obtinet tonsuratus. Transgressores autem hujusmodi punientur prout in sacris canonibus diffinimurb). /f. 38v/
a) Corr. licet. – b) diffinitur LrAu.
(10/14) [De etate requisita in curato42.]
Observari precipimus ut nullus episcopus minori XXV annis beneficium ecclesiasticum cum cura animarum conferat nec ad obtinendum ipsum cum eodem dispenset de facto ; nec etiam dispenset quod qui XX annum non compleverit dignitates vel personatusa) quibus animarum cura imminet, valeat obtinere. Si secus factum fuerit sit irritum ˓et inane˒ ipso jure. Extra, De etate et qualitate, cap. Permittimus43 domini Bonifacii VIII Lib. VI44.
a) prioratus LrAu.
(11). – 1303, 2 décembre, 15 février 1305 et 8 décembre 1326. – Statuts des conciles provinciaux de Nogaro, Auch et Marciac.
A. Livre rouge. – B. Copie partielle de A (11/44) par Larcher, 21, 267 (no 209) sous le titre : Décrets du concile d’Auch, 1304.
La date (11/70) renvoie au 2 décembre 1303 à Nogaro, mais le recoupement avec LrAu montre qu’il s’agit d’un montage complexe45 :
-
(11/1-50, 57-63, 67-69) correspondent aux statuts du concile tenu à Marciac (LrAu, 8-39).
-
(11/62-63) reprennent en plus des dispositions du synode diocésain d’Auch (s. d.) (LrAu, 71-102).
-
(11/51-56) et (11/64-66) viennent du synode provincial tenu à Auch le 16 février 1305 n. s. (LrAu, 51-56).
Ces textes sont également transcrits dans BnF, Baluze, 6, “Recueil de copies et de notes sur les conciles”, f. 67-73. Extraits de (11/41) et (11/45) dans Larcher, 21, 267.
Statuts de Marciac publiés :
-
partiellement dans Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1478-1480, 1491-1492, 1990-1991, 2009.
-
in extenso dans :
– Mansi 1759, 25, 775-798, d’après un manuscrit de la bibliothèque de Maurice Le Tellier, coadjuteur de l’archevêque de Reims, dont on ignore la provenance géographique ;
– Dubarat, éd. 1897, 127-152.
Les mots ou lettres manquants et indispensables au sens dans le Livre rouge d’Aire ont été suppléés par les autres versions et notés entre ˓˒, et corrigés par Corr. sans plus de précision, lorsque ces autres versions concordent ; les titres et passages entiers manquants sont indiqués entre [ ]. Nous avons aussi noté dans l’apparat critique les variantes du LrAu et autres.
(11/1)
[De clericis peregrinisa)]46.
Statuimus quod ordinarii clericos aut religiosos quoscumque de alienis dyocesibus se ad suas dyoceses transferentes ad divina officia publice non admittant sine suorum litteris prelatorum.
[Quia dicti peregrini de diversis partibus confluunt ad provinciam Auscitanam, et plures, ut creditur, non ordinati secundum canonicas sanctiones, et plures excommunicati, apostate et criminosi, suos episcopos metu suorum criminum fugientes, qui se asserunt mendaciter sacerdotes, in contemptum Dei et animarum : nullus in ecclesia sua recipiat clericum peregrinum ad officiandum sine litteris commendatariis ordinarii sui et licentia sui episcopi : alioquin clericus peregrinus sententiam excommunicationis incurrat.]
a) Ut clerici peregrini non recipientur sine litteris sui episcopi Mansi.
(11/2) De officio archidiaconi47.
Statuimus quod nullus archidyachonus de causis matrimoniorum vel sponsaliorum cognoscere, vel censura ecclesiastica uti valeat, sine mandato sui episcopi speciali ; et si aliter presumptum fuerit viribus careat ipso facto, nisi de prescripta legitime consuetudine aliud sibi competat in hoc casu.
(11/3) De officio legati48.
Ut fraus circa judices et conservatores sedis apostolice vel legatos ejusdem eorumque processus ac litteras in nostra provincia facilius evitentur, et ne vocandi et vocati coram eis indebite fatigentur laboribus et expensis precipiendo mandamus statuta domini nostri domini Bonifacii felicis recordationis, quondam sacrosancte Romane ac universalis Ecclesie summi pontificis quorum unum : Statuimus ut conservatoresa)49, ac aliud : Hac constitutione perpetuo valiturab)50, necnon et domini Symonis quondam legati regni Francie, quorum unum : Cum juris remedia51 et aliud : Ceca cordis ambitio52 incipi-/f. 39/-unt frequenter in synodis publicari. ⁋ Et si contra predicta statuta vel aliquod eorumdem a quoquamc) presumptum exstiterit, nullumd), omnino decernimus et irritum et inanee) ordinarii, cum eorumdem penis in ecclesiis sibi subjectis faciant publicare.
a) Sancimus ut conservatores au début de la décrétale Hac constitutione. Corr Statutum d’après LrAu, Baluze. – b) Les deux derniers mots absents LrAu, Baluze. – c) a quocumque LrAu. – d) illum Baluze. – e) omnino decernimus et irritum et inane absent dans LrAu, Baluze, Mansi.
(11/4) De officio ordinarii53.
Ut prelatorum, judicum, inquisitorum et visitatorum officium, eo fructuosius quo liberius valeat exerceri, presenti statuto universis et singulis, tam religiosis ˓quam˒ clericis ac laycis, duximus inhibendum ne ipsos impedire vel turbare presumant quominus in personisa), locis religiosis, regularibus vel aliis eisdem subjectis liberum officii sui debitum excequantur. Alioquin si layci fuerint excommunicationis religiosi et clerici interdicti ipso facto incurrant sententias. Prelati vero si in premissis transgressores extiterint, per nos vel nostros judices animadversione debita puniantur.
a) privatis LrAu.
(11/5-6) [De impedientibus executionem litterarum54.]
\|Nota penam illorum qui abstulerunt litteras vel illas recipiunt.|/
Item si quis nuncios nostrorum suffraganeorum seu judiciuma) nostrorum suorumque missos per nos vel eos pro ˓con˒vocandis consiliis, synodis, citationibus vel executionibus faciendis, per se, alium vel alios, clam vel palam, impediverit, arrestaverit, litteras eisdem abstulerit, fregerit, deleverit vel occultaverit, percusserit, vel in premissis vel aliquob) premissorum dederit consilium, auxilium vel favorem, eo ipso sit excommunicationis vinculo irretitus55. Et locum ubi talia perpetrata extiterint, usque ad condignam satisfactionem supponimusc) ecclesiastico interdicto. Et nichilominus constitutionem per dominum Symonem56 legatum quondam editam super hoc, publicari mandamus et eam /f. 39v/ penitus observari De penis, cap. Id)57 quod incipit Cum juris utilitated) et est ultimum capitulum sui operis et legationis.
a) Corr. judicum LrAu, judices Baluze. – b) aliquod LrAu. – c) subponimus LrAu. – d) Corr. utilitas.
[Absolutionis beneficium ab excommunicationis sententia, vel quamcumque revocationem ipsius, aut suspensionem etiam interdicti, per vim vel per metum extortam, presentis constitutionis auctoritate omnino viribus vacuamus. Ne autem sine vindicta, violentiae crescat audacia ; eos qui absolutionis aut sententiae revocationis beneficium vi vel metu extorserint, excommunicationis sententiae decernimus subjacere58.]
(11/7) De hiis qui vi metu˓s˒ve causa fiunt59.
Quicumque judices ecclesiasticos ad absolutionis vel relaxationisa) cujuslibet excommunicationis, suspentionis vel interdicti sententiarum beneficium impendendum vi vel metu compulerit, per locorum ordinariosb) excommunicatus publice nuntieturc) ; et dictum absolutionis ˓vel relaxationis˒ beneficium denuntietur aliquatenus non tenere, et sitd) absolutionem vel relaxationem hujusmodi obtinentes excommunicati vel interdicti denuntientur publice sicut prius60.
a) Corr. absolutiones vel relaxationes LrAu. – b) ordinarium LrAu. – c) excommunicati publice nuntientur Baluze. – d) Corr. sic.
(11/8) De foro competentea)61.
•\|Nota penas contra judices temporales et alios quoscumque laycos qui prohibent ne in judicio Ecclesie in causis personalibus legitime partes litigent.|/
Prohibemus ne domini vel judices secularesb) personas ecclesiasticas super actionibus personalibus coram se inc) judiciumd) evocent, nec vocate venire ad allegandum coram eisdem fori privilegium teneantur. Et si ipsas coram se litigare super predictis compulerint, quoquo modo, per se vel ˓per˒ alios, eo ipso excommunicationis incurrante) sententiam, que nullatenus relaxetur, nisi lesis hujus˓mo˒di, de dampnis expensis et interesse per ipsos fuerit integre satisfactum, eorum processibus et sententiis super hujusmodi62 questionibus habitis et probatisf) nichil omnino roboris habituris.
a) Corr. competenti. – b) temporales LrAu, Baluze, Mansi. – c) ad Baluze. – d) judicio LrAu, Mansi. – e) incurrent LrAu. – f) prolatis LrAu.
(11/9) ⁋ •\|Nota contra conciliarios temporales qui contra Ecclesiam […]a)|/
Item63 quod de excommunicationis, suspentionis vel interdicti sententiis, scilicet an juste late fuerint vel injuste, vel de aliis causis spiritualibus vel excclesiasticisb), seu alias ad forum Ecclesie, de jure vel de antiqua consuetudine spectantibus, se nullatenus intromittant, ne˓c˒ judices ecclesiasticos nec super ipsis recurrentes ad ipsos in hujusmodi quomodolibet impediant vel perturbent, nec super predictis dent consilium, auxilium vel favorem, aliter predicte excommunicationis sententia *\|Verte folium LXI in * hoc signoc).|/ /f. 41 [=40]/ sint legatid), que nisi satisfactionee) facta prius fuerit minime relaxetur64.
a) Verbe final illisible. – b) Corr. ecclesiasticis. – c) bp, fin du paragraphe en tête du f. 41. – d) Corr. ligati. – e) satisfactio LrAu.
(11/10) [Qualiter observatio juramenti pertinet ad judicem ecclesiasticum65.]
Si qui layci, principaliter vel fidejussorio nomine, super contractibus, vel alias juramento prestito, vel fidei interpositione, se obligaverint, poterunt super hujusmodi sub ecclesiastico judice conveniri, ad cujus forum, ratione juramenti vel interpositionis fidei cause hujusmodi cognitio noscitur pertinere.
[Provida deliberatione adjicimus statuendo, quod si aliqui personas ad immunitatem ecclesiasticam pertinentes de eadem immunitate violenter abstraxerint, si sic extrahentes contingat ad dictam immunitatem confugere, sive recursum habere, non gaudeant immunitate predicta, nec etiam defendat eosdem, quia manifesti juris est, quod non detur eis ab ecclesia scandalum generari. Ut ecclesiae nostrae provinciae personaeque ecclesiasticae in plenitudine aliquid statuendo praecipimus observari statutum domini Guidonisa)66, in quo inter alia continetur ut omnes qui nova pedagia constituunt, et qui antiqua ad clericos et res ipsorum extenderint, eo ipso sint excommunicationis sententia ligati67.]
a) Corr. Simonis.
(11/11) De jurejurando puniendo Extra titulo, cap. finale, Lib. VI Bonifacii VIII68.
[De observatione statutorum69.]
Cum contingat interdum quod nonnulli prelati, canonici seu clerici, domini, officiales, ministri seu alii quicumque layci, in novitate sue creationis, vel alias, jurant generaliter se consuetudines, statuta, scripta vel non scripta, ecclesiarum seu locorum aliquorum inviolabiliter observare, cum juramentum non sit ad iniquitatis vinculum institutum, precipimus publicari frequenter in synodoa) hujus˓modi˒ juramenta ad impossibilia, illicita, seu libertati ecclesiasticeb) obviantia, aliquatenus non extendi : ⁋ nec jurantes hujusmodi qualitercumque vel sub quacumque forma verborum nisi ad licita, possibilia, et libertati ecclesiastice non obviantia, non autem ad alia, per prestationem hujus˓modi juramenti˒ obligarec)70. Extra, eodem titulo, cap. I˓I˒, Lib. VI domini Nicholay III71.
a) synodis LrAu, Baluze, Mansi. – b) Ecclesie LrAu. – c) obligantur LrAu, obligari Baluze, Mansi.
(11/12)
[De jure privilegio mulierum72.]
Duma) statutum sit quod mulieres, alienationibus dotum vel donationemb) propter nuptias consentientes non contravenire, proprio juramento firmantes, teneantur juramenta hujus˓modi˒ non vi vel dolo prestita observare. ⁋ Si judices seculares eisdemc) contra prefatas alienationes audiverint, cum eis constiterit de hujusmodi juramento post duos menses a publicatione consti-/f. 41v [=40v]/-tutionis hujusmodi, in excommunicationis sententiam incidant ipso facto. Extra, eodem titulo, Ho’d) mulieres, domini Bonifacii VII˓I˒ Lib. VI.
a) Corr. cum. – b) Corr. donationibus LrAu, Mansi. – c) Corr. easdem.– d) Corr. Licet ?
(11/13) Pena est de novo apositaa).
a) Mention écrite à la suite de la rubrique finale de (11/12) mais concernant (11/13).
[De perjuriis73.]
•\|Nota penam perjurii.|/ •\|Pena perjurii|/
Statuimus ut quicumque, in transgressione juramenti manifeste fuerint deprehensi, ad mandatum nostrum, suffraganeorum, officalium nostrorum vel eorum, vel judicis sedis apostolice competentis, prout ad quemlibet talium jurisdictio noscitur pertinere, in ecclesia eorumdem publice denuntientur perjuri. Quia) si admoniti satisfacere noluerint, ex tunc excommunicentur, candelis extinctis et pulsatis campanis, singulis diebus dominicis et festivis, et denuntientur intestabilesb) et infames ; nec ad testimonium vel ad actus legitimos admittantur ; nec in foro penitentie, preterquam in mortis articulo, absolvi valeant, nisi a nobis vel suffraganeis nostris, prout eis subsunt, vel ab illo seu illis qui a nobis seuc) ipsis super hoc mandatum habuerint speciale : et nomina talium, ne late˓a˒nt per rectores in ecclesiis ascribanturd). Et hoc statutum frequenter in ecclesiis cathedralibus et parrochialibus precipimus publicari. Officiales autem qui in observatione predicti statuti negligentes scienter extiterint, ipso facto, ingressum ecclesie usque ad mensem sibie) noverint interdictum.
a) Quod LrAu, Mansi. – b) intestibiles LrAu. – c) vel LrAu, Mansi. – d) scribantur LrAu, Mansi, conscribantur Baluze. – e) se LrAu, Mansi.
(11/14) De exceptionibus74.
Si seculares judices exceptionem de re per ecclesiasticum judicem judicata, ubi ad euma) pertinet cognitiob) de consuetudine vel ˓de˒ jure, coram ipsis propositac) recusent admittere eo ipso eosdem tamdiu ecclesiastico interdicto volumus subjacere quousque dictam exceptionem duxerint admittendamd). /Extra, eodem titulo, Cum quidam Lib. VI, [pena non] est de novo apositae).\
\|Reverte ad signum **f)|/
a) eos LrAu et Mansi. – b) jurisdictio Baluze. – c) Corr. propositam d’après LrAu, Baluze, Mansi. – d) dictas exceptiones duxerint admittendas Mansi. – e) d) Placé après De appellationibus (11/15) mais concerne (11/14). – f) bp, renvoi au début du folio précédent.
(11/15) De appellationibus75.
/f. 40 [=41]/ **
Cum honor debitus superioribus ex hobedencia et reverentia et ordo confundatur ecclesiasticus si sua juridictio unicuique non servetur, statuimus ut suffraganei ecclesie Auxitane eorumquea) officiales et vicarii ipsis suffraganeis agentibus in remotis, appellantes, vel alias ad nos recurrrentes vel nostram curiam, ubi ad nos jurisdictio pertinet de consuetudine vel de jure, non impediant quomodolibet, vel perturbent, nec judicantb), statuant, precipiant aliquid, nec fatigent eorum subditos aliquatenus per se, alium, vel per alios, quo minus nostrasc) vel nostre curie seu commissariorum nostrorum mandata in premissis libere exequantur. ⁋ Item quod causas quarum examinatio vel decisio ad eosdem de jure vel de consuetudine pertinent, cognoscendas vel diffiniendas alicui non committant in fraudem, ut ad eosdem suffraganeos, vicarios veld) officiales primo appellatio def{f}erature) ; nec super premissis vel aliquo premissorum, dent ˓auxilium˒, consilium vel favorem. Suffraganei in predictorum aliquo delinquentes ingressusf) ecclesie per mensemg), ceteri vero ecclesiastico interdicto eo ipso usque adh) condignam satisfactionem se noverint subjacere76.
a) eorumdem LrAu, Mansi. – b) Corr. judicent d’après LrAu, Baluze, Mansi. – c) Corr. nostra d’après LrAu, Mansi. – d) vel omis LrAu. – e) suffraganeos vicarios prior appellatio deferatur Mansi. – f) ingressum Baluze. – g) sibi noverint interdictum ajout Baluze. – h) ad omis Baluze.
(11/16) De vita et honestate clericorum77.
Circa vitam et honestatem clericorum vel sacerdotum, religiosorum, clericorum et laycorum, statuta per nos seu predecessores nostros, aliter in consiliis provincialibus edita, precipimus firmiter observari ; et quod suffraganei in suis dyocesibus statuant, informent, corrigant et emendent, prout saluti predictorum viderint expedire.
[Praecipimus statuendo quod rectores ecclesiarum, missas in suis ecclesiis celebrantes, saltem unum clericum superpelliceo indutum, qui sibi ministret in obsequio divinorum, necessario habere teneantur78.]
(11/17) [De horis dicendis79.]
Statuimus quod omnes clerici in sacris ordinibus /f. 40v [=41v]/ constituti, et beneficium ecclesiasticum maxime cum cura obtinentes, et omnes religiosi clerici ad omnes VII ˓h˒oras canonicas omni diligenter nam ad eas dicendas diea) vigilent sunt ex debito obligati, nisi eosdem infirmitatis gravitas excusaret ; et quam frequentius poteruntb), ad eas dicendas ad ecclesias conveniant, horis et temporibus constitutis. Tempore vero interdicti, misse celebrentur et alia dicantur officia divina singulis diebus in ecclesiis et monasteriis sicut prius nisi polluta fuerint sanguinis vel seminisc) effusione, submissa tamen voce, januis clausis, [excommunicatis et interdictis exclusis,] campanis etiam non pulsatis. In festivitatibus vero Natalis Domini, Pasche, Penthecostes, et Assumptionis Virginis gloriose campane pulsentur et januis apertis, alta voce, divina officia sollempniter, celebrentur, interdictis admissis sed excommunicatis exclusis. ⁋ Precipientes nichilominus firmiter observari quod canonici, religiosi et clerici cathedralium, et collegiatarum ecclesiarum qui in ecclesiis predictis ad divina dicenda officia non conveniunt, etiam tempore interdicti, distributiones cotidianas, in quibuscumque rebus consistant, preterquam illud quod datur loco prebende ordinarie, nec anniversaria defunctorum, accipiantd), consuetudine contraria non obstante ; sed inter ipsose) qui in ipsis divinis officiis interfuerint, communiter dumtaxat dividantur. Et si absentes, qui in ipsis divinis officiis non interfuerint, aliquid de premissis per se vel per alium preceperintf), preceptorumg) dominium non acquirunth) et ad restitutionem eorum˓dem˒ sinti) astricti : et nichilominus ad eam faciendam per cen-/f. 42/-suram ecclesiasticam compellantur nisi eos causa legitima excusaret. Extra, De clericis non residentibus80 et De sententia excomnunicationis, Alma domini Bonifacii VIII Lib. VI81.
a) die qualibet Baluze, omni die Mansi. – b) potuerint Baluze, absent Mansi. – c) semine LrAu. – d) recipiant LrAu, Baluze, Mansi. – e) illos LrAu, Baluze, Mansi. – f) Corr. perceperint LrAu, Mansi, receperint Baluze. – g) Corr. perceptorum LrAu, Baluze, perceptores Mansi. – h) Corr. acquirant. – i) sunt LrAu, Mansi.
(11/18)
[De nocte non ire82.]
Ut laycorum scandalum evitetur et clerici ab illicitis arceantur, statuimus eta) in locis in quibus post sonitumb) campane seu buccine de nocte layci ˓ire˒ sine lumine prohibentur, clerici sine lumine non incedant. Si contra fecerint, pene quac) propter hoc in locis quibuslibetd) layci˓s˒ imponitur, essee) precipimus auctoritate statuti hujusmodif) subjacere, vel plus, vel minus, prout ordinariis eorumdemg) videbitur faciendum, per capellanos vel officiales ordinariorum locorum eorumdem, ordinariorum nomine, ab ipsis clericis exigendah) ; quami) si requisiti solvere noluerint, dupplicatam solvere compellantur ; et idem de banno fructuum aliorumque excessuumj) precipimus observari.
a) Corr. ut. – b) per sonitum Baluze. – c) Corr. que. – d) quibus LrAu, Baluze. – e) Corr. eos d’après LrAu, Mansi. – f) hujus LrAu, Mansi. – g) eorum LrAu, Mansi. – h) exigende LrAu, Mansi, exigendam Baluze. – i) quod LrAu, Mansi. – j) Ces deux mots absents LrAu, Baluze, Mansi.
(11/19) ⁋ Item quod nullus laycus, clericum vel personam ecclesiasticam capiat sine suorum ordinariorum licencia speciali83.
(11/20) De sepulturis84.
Observari precipimus ne religiosi vel seculares clerici, cujuscumque status aut condicionis existant, inducant aliquos ad novenduma), jurandum fide interposita, seu alias promittendum, ut apud eorum ecclesias eligant sepulturas, vel jam electam ulterius non immutent ; si secus egerint, talis electio nulla erit, et apud illas ecclesias sepeliri debebunt, apud quosb) de jure sepeliendi fuissent, si, aliac) sepultura non electa, forsitan decessissent ; et ipsi, si contra fecerint, et eorum ecclesied) et cimiteria penis super hoc editis subjacebunt85.
a) Corr. vovendum. – b) Corr. quas. – c) alias Baluze. – d) ecclesia LrAu.
(11/21) Extra, De sepulturis, cap. I, Lib. VI.
[Ut jus ecclesie parrochialis servetur86.]
Ut honor debitus matrici ecclesie per ejusdem parrochianos et /f. 42v/ subditos observetur, in quoa) consueverunt celesti pabulo refici dum viveba˓n˒t, et juxta Apostolum sint consolationum socii qui fuerantb) passionum, statuimus ut quicumque87 extra suam parrochialem ecclesiam elegerit sepulturam, [ejus corpus ante ipsius sepulturam], si in sua parrochia vel juxtac) decesseritd), vel ad ipsam deportari contigerit, matrici ecclesie sollempnitere) presentetur et eidem reddatur de funeralibus debitum, prout de jure vel in parrochia decedentis est fieri consuetum. Contrarium facientes ipso facto ecclesiastico subjaceant interdicto, et transgressorum nomina per rectores locorum ordinariis intimentur, ut interdicti sententiam a subditis observari faciant et, prout justum fuerit aggravarif).
a) Corr. qua. – b) fuerunt LrAu, fuere Mansi. – c) vel juxta absents LrAu, Mansi. – d) excesserit Mansi. – e) Mot absent Baluze. – f) aggravent LrAu, Mansi.
(11/22) [De sepulturis88.]
Firmiter precipimus observari ut nullus fidelis, cujuscumque status, conditionis, nobilitatis, dignitatis, etiama) episcopalis titulo insignitusb), ubicumque debitum nature persolvens, ejus corpus membratim in diversis locis eligat sepeliri nec aliquic) corpus deffuncti, quodam impio pietatis affectu, trucilenterd) exentereture) aut illud membratim vel frustatim, alias vel in frustra inhumaniter considerantesf), ipsum subsequentesg) aquis immersum exponant ignibus descequendumh), ut tandem, excussis a carne ossibus, ea sejuncta a carne alibi tumulentur ; ymo, si comode fieri poterit, corpus defuncti absque divisione deferatur ad locum in quo vivens elegeriti) sepeliri, aut in civitate, castro, vel loco ubi decesserit, tradatur ad tempus ecclesiastice sepulture ; ita quod, demum incinerato corpore, ossa ibidem remaneant, aut ad locum ubi vivens sepulturam elegeratj) et deportenturk) et tu-/f. 43/-mulenturl) ibidem. Contrarium facientes ipso facto se noverint excommunicationis vinculo innodatos, a qua non poterunt, preterquam in mortis articulo, nisi per sedem apostolicam liberari. Et nichilominus corpus quod sic fuerit inhumaniter pertractatum ecclesiastica careat sepultura. Extra, eodem titulo De testamentism), domini Bonifacii VIII Lib. VI, Extravagans est.
a) etiamsi Baluze. – b) Ces quatre mots absents LrAu, Mansi. – c) Corr. aliquod d’après LrAu, Mansi. – d) Corr. truculenter. – e) exenterent Baluze. – f) Corr. concidentes d’après LrAu, Baluze, concidatur Mansi. – g) Corr. subsequenter d’après LrAu, Baluze, Mansi. – h) Corr. decoquendum d’après LrAu, Baluze, decoquendo Mansi. – i), j) elegit LrAu, Mansi. – k) deportetur LrAu, Mansi. – l) tumuletur LrAu, Mansi. – m) Corr. sepulturis.
(11/23) [Ut pax inter curatos et prelatos servetur89.]
Volentes inter preleatosa) et rectores ecclesiarum questionis et scandali materiam amputare, ut inter eosdem pacis tranquillitas vigeat et fervor exestuet caritatis, precipimus firmiter observari constitutionem editam per dominum Bonifacium papam VIII que incipit Super cathedramc) preeminentie pastoralis electionisd)90.
a) Corr. prelatos. – b) estuet LrAu, Baluze. – c) custodiam Mansi. – d) Mot absent Baluze, Mansi.
(11/24) Extra, predicta decretali, De testamentis, eodem titulo, Lib. VI 91.
Si vero super electionema) sepulture alicujus defuncti in dubium revocentur, ad ordinarium vel officialem ipsiusb) sub cujus jurisdictione degebat tempore mortis ejus, protinus recurratur ; qui, sumariec) et absque figura et strepitu judicii, de dubio cognoscens, hujusmodid) antequam corpus defuncti tradatur ecclesiastice sepulture, si possit absque errore et scandalo reservaree), breviter predictam diffiniat questionem : et quod inde diffin˓i˒veritf), appellatione cessante, excecutioni debite demandetur. Si vero cause cognitionem, vel propter officialis abscentiam, decisionem dicti dubii differri contingat et cadaver hujusmodi absque scandalo inhumatum nequeat reservari, si in parrochia sua hujusmodi obierit, in eadem, si vero in alia, in ipsa absque ipsarum parcium prejuditio tumuleturg) quousque dubium dictum fuerit terminatum. Si qui autem premissis contradictores extiterint aut rebelles, recipiendo ipsum corpus, alibi deportan-/f. 43v/-do, sepeliendo, dando consilium, auxilium, vel favorem, eo ipso ecclesiastico subjaceant interdicto, a quo nullatenus liberentur quousque ad cognitionem ordinarii de premissis satisfactionem fecerint competenterh).
a) Corr. electione. – b) illius LrAu. – c) sumpmarie LrAu, summarie Baluze. – d) hujus LrAu. – e) reservari LrAu. – f) diffinierit LrAu, diffiniverit Baluze. – g) tumulentur LrAu. – h) Corr. competentem.
(11/25) De decimis92.
•\|Nota quod non est concedenda licencia accipiendi tonsuram nec danda per ordinarium filiis laycorum detinentium decimas.|/
Porro cum nonnulli la˓y˒ci decimas detineant in plerisque locis provincie Auxitane, non absque exempli pernicie gravique suarum periculo animarum, statuendo precipimus ut per laycoruma) episcopos ipsas decimas abjurare, resignare, dimittere et ecclesiis restituere juris remediis quibuscumque peteruntb), absque diffugio compellantur ; super quibus ipsorum ordinariorum conscientias intendimus honerarec). Mandantes nichilominus quod tam93 detentores ipsarum decimarum, ante ipsarum restitutionem plenariam, si decesserint, cum eosdem detentores in mortali non sit dubium decessisse peccato, quam eorum filii, et filied) et familie, sepultura careant christiana, nec ipsi, nec eorum filii usque ad IIII generationem inclusive, ad tonsuram clericalem, sacros ordines vel ecclesiastica beneficia aliqua admittanture). Si ˓qua˒ eis aliter collata extiterint beneficia, [eorum collatio nullam habeat roboris firmitatem, et beneficia aliisf)] eorum libere conferantur. Si vero ordinarii predictis tonsuram, sacrum ordinem, beneficium ecclesiasticum quodcumque aliter contulerint, ab illorum eo ipso per annum noverint se collatione suspensosg), et loca ubi sepulti fuerint, per annum subjaceant ecclesiasticoh) interdicto94. Quam constitutionem in synodis frequenter precipimus publicari, ut nemo super istis se valeat per ignorantiam excusare. ⁂ ⁋ Item omnes layci indistincte ad prestationem decimarum de novalibus, vineis et possessionibus suis, per excommunicationis in personas et interdicti in terram sententias, per ordinarios compellantur, /f. 44/ et si requisiti, sine solutione vel satisfactione predictarum decimarum decesserint, christiana careant sepultura.
a) Corr. locorum. – b) Corr. poterunt d’après LrAu, Mansi, potuerint Baluze. – c) Corr. onerare. – d) uxores LrAu, et filie omis Baluze. – e) admittentur LrAu. – f) Ligne sautée sans doute en raison de la répétition de eorum. – g) suspendi LrAu, Mansi. – h) Mot omis LrAu, Mansi.
(11/26) [Item de decimis. Quod decima prefferatur agreriisa)95.]
Cum decime et primicie exb) ordinationec) divina ecclesiis debeantur, statuendo precipimus ut possessionesd) terrarum in garba, vinearum in vindemia, virgultorum, pratorum, aliarumque possessionum cultores, statim ex eis collectis fructibus et fetuume) animalium quorumcumque, ex quo materno non indignerintf) nutrimento, novem partibus sibi retentis, decimam partem immediate dentg) integre de predictis, nullis inde primiciish) deductis tributis, censibus, expensis agrariisi) seu servitiis aliis, necnon de omnibus aliis bonis licite acquisitis, ecclesiis quibus debentur, censura ecclesiastica per locorum ordinarios compellantur, contraria dej) consuetudine qualibet quam tollimus non obstante. ⁋ Item de primiciis predictorum, in quodamk) jure vel de consuetudine debitisl), precipimus observari. Si vero aliquid predictorum fructuum vel fetuum ad dominos, emptores, servitores, mercenarios vel quoscumque alios, non decimatum seu non primiciatum transiverit, ecclesia seu rector solutionem decimarumm) et primiciarum a quo maluerit eorumdem poterit vendicare. Uno tamen solvente, alter remaneat liberatus.
a) angariis Mansi. – b) ex omis Mansi. – c) primicie eorum ordinatione LrAu. – d) possessores LrAu, Baluze. – e) felibus LrAu, Baluze. – f) Corr. indiguerint. – g) subsequentem LrAu, Mansi. – h) Corr. primitus. – i) aggreriis LrAu, agreriis Baluze, Mansi. – j) Mot inutile, absent LrAu, Baluze, Mansi. – k) in quantum est de LrAu, Mansi, quota Baluze. – l) debitum LrAu, Mansi. – m) decimatorum LrAu.
(11/27) [Ne impediantur decime96.]
Precipimus publicari quod nulli religiosi vel alii in sermonibus suis, confessionibus suis, vel alibi de cetero talia presumant proponere que audientium animos a decimarum vel aliarum rerum ecclesiis, monasteriis, hospitalibus seu aliis piis locis debitarum solutione retrahanta), vel corrumpantb), ymo verbo et opere informent eosdem, ut ab|d| solotionemc) predictorum prompte voluntatis animo sint attenti. /f. 44v/
a) trahant LrAu. – b) corripiant LrAu. – c) Corr. solutionem.
(11/28) Extra, eodem titulo, Lib. VI, Discretioni tue.
[De pauperibus rectoribus97.]
Provideri precipimus per locorum ordinarios quod ubia) rectores ecclesiarum sibi subjectarum de redditibus suarum ecclesiarum nequeunt commode sustentari, nec alia incumbentia honerab) subportare, tantum de decimis suarum parrochiarum eisdem rectoribus per quoscumque percipientes easdem, tam exemptos quam non exemptos facia˓n˒t assignarec), quod exinde possint comode sustentari et episcopalia jura solvere et alia incumbentia honerad) subportare. ⁋ Item quod religiosi exempti et non exempti de terris et possessionibus acquisitis actenus et amodo acquirendis decimas integre solvant illis ecclesiis quibus possessiones eedem et terre fuerant primitus decimales. Super hiis enim est ipsis ordinariis, nisi de rebus exemptis agatur, jurisdictio a˓t˒tributa.
a) si Mansi. – b) Corr. onera. – c) assignari Mansi. – d) Corr. onera.
(11/29) De capellanis monachorum et religiosis98.
Universis episcopis observari precipimus quod presbyteri seu rectores, per religiosos in eorum ecclesiis in quibus jus obtinent patronatus presentati, et per episcopos instituti, ab eis nisi per episcopos et ex causa {causa} rationabili non valeant ammoveri, quia ex quo instituti in eis sunt, censentur perpetui, consuetudine vel statuto quolibet contrario non obstante. Extra, eodem titulo, cap. Presbyteri, Lib. VI.
(11/30)99.
Religiosi vero et monachi quibus, ne a quoquam interdici, suspendi vel excommunicari valeant, a sede forte apostolica est indultum, si ad aliqua pia locoa) vel prioratus ordinariis subjectos, destinati fuerint per superiores suos, ut ibi regant ipsos, velut proprii ipsorum locorum ministri, seu ˓ipsi˒ mob)-/f. 45/-nachi resideant in eisdem, quamdiu moranturc) in illis, ratione eorumdem locorum seu prioratuum, non solum in predictis, sed etiam in aliis possuntd), si deliquerinte), a suis ordinariis puniri prout justicia suadebit. Extra, De privilegiis, Volentes cum in eos autem, Innocentii IIII, Lib. VI100.
a) Corr. loca. – b) Réclame de cahier : nachi. – c) morentur LrAu. – d) possint LrAu. – e) delinquerint LrAu.
(11/31) ⁂.
[Quod non fiat nova fundatio sine licencia101.]
Observari precipimus ut ordinarii in suis diocesibus religiosis exemptisa) non permittant construere oratoria seu capellas in locis non exemptis sine ipsorum ordinariorum licencia speciali, nec sic in constructis, ipsi exempti celebrent vel faciant celebrari divina, nec tempore interdicti in locis etiamb) exemptis, nisi prout eis a jure vel speciali privilegio est concessum. Si contra fecerint, per episcopos compescantur ; et si conservatores ipsorum exemptorum propter hoc in ordinarios aliquas sententias tulerint, tanquam a jure revocantc) nullatenus observentur. /Extra, De privilegio, Cum auctoritate, Alexandri IIII, Lib. Sextusd)102.\
a) religiosos exemptos LrAu et Mansi. – b) etiam absent LrAu, Baluze, Mansi. – c) Corr. revocate d’après LrAu, Baluze, Mansi. – d) Placé après De sensibus et procurationibus (11/32) mais concerne (11/31).
(11/32) De sensibusa) et procurationibus103.
Ex querelis quamplurimumb) rectorum ecclesiarum intelleximus quod archidyachoni in suis archidiaconatibus, prout ad eos pertinet, visitationis officium impendentes, ex multitudine honerosac) quam secum tunc ducunt, et plus quam expediat vel deceat, gravanturd) nimirume) in expensis. ⁋ Nos volentes super hoc utilitatemf) providere, rectoribus ecclesiarum parrochialium que in proventibus in nostra provincia, ut plurimum sunt tenues et exiles, sacro approbante consilio, duximus statuendum ut nullus archidiaconus, dum visitat archidiachonatum suum, ultra quinque equitaturas – in quibus salmerium si ducat, intelligimus, cum quinque garsionibusg) peditibus, non cum /f. 45v/ canibus vel avibus venatoriis – secum ducat, pro illis tantum procurationumh) in victualibus non sumptuosam vel in peccunia ˓nisi˒ a volantei) dare104, quam pecuniam pro una procuratione integra XXX sol. turonen. parvorum vel valorem taxamus, una die recipiat, a visitata ecclesia ad hoc sufficienti, nullis per archidiaconum, si magis quam in peccunia, ut permittitur, procurationem in victualibus recipere voluerit, ad prandium invitatis.
a) Corr. censibus. – b) quamplurium LrAu, Mansi, quamplurimorum Baluze. – c) Corr. onerosa– d) graventur LrAu, Mansi. – e) Corr. nimium. – f) utiliter LrAu, Baluze, Mansi. – g) gartionibus LrAu, garconibus Mansi. – h) Corr. procurationem d’après LrAu, Mansi. – i) Corr. volente.
(11/33) ⁋ Si autem una ecclesia ad dictam procurationem prestandam absque gravamine non sufficiat, aliqua vel alique de aliis circumvicinis ecclesiis visitatis tamen primitus, contribuant prout eorum subpetierint facultates. Si autem unus rector plures teneat ecclesias sibi pro uno beneficio assignatas etiama) omnes simul vel divisim visitaverit, nisi ad unam pro illis procurationem rector earum minime teneatur.
a) et LrAu et Mansi, etiamsi Baluze.
(11/34) Sit etiam cautus archidiachonus105 visitare volens, ut in principio sue visitationis, omnes et singulos quos secum tunc ducere voluerit sic informet, quod nec ipse nec quisquam suorum aliquod munusa), quodcumque sit et qualicumqueb) offeratur, recipiat, nulla per eos vel aliquos eorumdem in predictis exquisitac) fraude vel aliquo predictorum. Si autem contrad) presumptum fuerit, recipientese) usque ad restitutionem dupli illius quod receperint ecclesie vel rectori a quo receperint faciendam excommunicationis sententie ipso facto se noverint subjacere. Archidiaconus autem contra presentem constitutionem in aliquo veniens tamdiu ab officio et beneficio eo ipso noverit se suspensum, quousque de duplo hujusf), se recipereg) et ultra pretexatum modum visitandi, gravandoh) ecclesias vel rectores earum, ipsis per ipsum fuerit plenarie satisfactum, nulla /f. 46/ eis in hoc dantium remissione, liberalitate seu gratia valitura. Et si ˓a˒ personis et locis non visitatis, peccuniam, donum spe future visitationis vel comminationis quocumque quesito colore seu figmento, per se, alium vel alios receperint, eo ipso penis subjaceant supradictis. Si autem ultra predictum numerum duxerint, vel petierint, juste poterinti) denegari. Nam quod de predicto numero duximus, debet intelligi secundum tollerantiam in illis locis in quibus ampliores sunt redditus, et ecclesiasticej) facultates. In pauperibus autem tantam volumus tenere mensuram, ut, ex accessu majorumk), minores non debeant se gravarel), nec sub tali indulgentia, illi qui paucioribus equis actenus ut solebant, ducendi plures cum ˓cre˒dantm) sibi indulta˓m˒ de cetero potestatem.
a) muneris LrAu. – b) Corr. qualitercumque d’après LrAu, Baluze, Mansi. – c) acquisita LrAu, acquisito Mansi. – d) Mot absent LrAu, Mansi, contra hoc Baluze. – e) percipientes LrAu, Baluze, Mansi. – f) Corr. hujusmodi LrAu, Baluze, Mansi. – g) Corr. si receperit LrAu, Baluze, Mansi. – h) agravando LrAu, Mansi. – i) poterit Mansi. – j) ecclesie LrAu, Baluze, Mansi. – k) majoris LrAu, Mansi. – l) non se doleant gravari LrAu et Mansi, non doleant se gravari Baluze. – m) credant LrAu, Baluze, Mansi.
(11/35) De consecratione ecclesie vel altaris106.
Licet ecclesia nondum consecrata, ex quo est divino cultui dedicata et ibidem sunt divina officia celebrata, cum consecrata eodem gaudeat privilegio immunitatis ecclesiastice ac etiam libertatis, statuimus ut si ipsam pollui contigerit seminis vel sanguinis effusione hominis violenta, vel in ipsa, vel in ejus cimiteriis, excommunicatorum, interdictorum, hereticorum, scismaticorum, paganorum vel judeorum corpora sepeliri, corporibus vel ossibus hujusmodi, si ab aliisa) discerni poterunt, exhumatis et extra ecclesiam et cimiteria procul ejectis, debe˓n˒t ecclesia et cimiterium [reconciliari protinus per episcopum tantum et non alium aspersione aque sollempniter benedicte. Si vero de facto inferior episcopo ecclesiam et cimiteriumb)] hujusmodi vel ecclesiam consecrata˓m˒ reconciliare presumpserit, eo ipso sitc) ecclesiastico suppositusd) interdicto.
a) iis LrAu – b) Membre de phrase sauté par le copiste, certainement en raison de la répétition de ecclesiam et cimiterium. – c) sit absent LrAu, Mansi. – d) supponitur LrAu, Mansi.
(11/36) De reliquiis et veneratione sanctorum107. /f. 46v/
Ad divini honorem nominis, gloriam, exaltationem catholice fidei, meritumque fidelium et salutem, statuendo, sacro approbantea) consilio, observari precipimus ut de cetero annis singulis, perpetuo in ecclesiis quibuscumque provincie nostre festa beatorum apostolorum Domini nostri Jhesu Christi Salvatoris nostri omnium qui, viventes in carne, suo precioso sanguine sanctam Dei Ecclesiam plantaveruntb), IIIIor evangelistarum, quorum fideli studio, effugatis tenebris, veritatis luminec) effulsitd) ; et IIIIor doctorum confessorum sancte matris Ecclesie, Gregorii, Augustini, Ambrosii antitistume), et Jeronimi venerabilis presbiteri, quorum doctrinis ac verborum fecundiisf) tota fabrica ejusdem Ecclesie, velut quibusdam rutilantibus gemmis, est illustrata fulgoribusg) sub officio duplici sollempniter perpetuis futuris temporibush) celebrentur.
a) probante LrAu. – b) plantarunt LrAu. – c) Corr. lumen Baluze, litera LrAu. – d) transfulsit LrAu, refulsit Baluze. – e) Corr. antistitum. – f) Corr. facundiis Baluze, facundia LrAu. – g) Ces trois mots absents LrAu. – h) Ces trois mots absents LrAu, Baluze.
(11/37) Extra, eodem titulo, capitulum I, Lib. VI.
[De sancta Martha108.]
Cum Dominus noster Jhesus Christus, eternus Dei filius, speciali prerogativa [amoris] beatam Martham sororem ˓beate˒ Marie Magdalene honorandam docuerita) ad ejus hospicium declinando quob) circa ejusdem Domini Redemptoris ac Salvatoris nostri ministerium sollicitam curam gessit, per quam etiamc) vita designatur activa, que contemplative suavi et secure, tanquam fructuosior et utilior anteferaturd), dignae) est, ut eandem ejusdem Domini nostri Jhesu Christi hospitiaf) in Dei Ecclesia dignis laudibus attollamus.
a) decreverit Baluze, Mansi. – b) Corr. que. – c) et LrAu, Mansi. – d) Corr. antefertur – e) Corr. dignum. – f) Corr. hospitem.
(11/38) ⁋ Idemquea) de consensu consilii precipiendo statuimus ut IIIIto kalendas Augusti subb) officio IX lectionum ejus festum celebretur quolibet anno, in omnibus et singulis ecclesiis provincie Auxitane, mandantes ut omnes episcopi ˓in˒ omnibus /f. 47/ ecclesiis, prout eis subsunt, festum hujusmodi in kalendariis earumdem, ut predicitur, morec) aliorum sanctorum dicta die faciant annotari.
a) ideoque Baluze, Mansi. – b) sub absent Baluze. – c) a more LrAu.
(11/39) [Contra questores, quod non predicent nisi tantum continentiam litterarum nec portent crucem neque cathenam109.]
•\|Nota de questoribus.|/
Ut reliquie sanctorum majori reverentia in posterum habeantur, et ne simplicitas christiana variis figmentis ac falsis documentis decipiatur, sicut occasione questus in plerisque locis fieri consuevit, observari precipimus ut antique reliquie amodo extra capsas vel vasa nullatenus ostendantur, nec exponantur venales, inventas autem de novo nemo venerari presumatb), nisi a Romana Ecclesia fuerint approbate ; nec questor aliquis permittatur portaruntc) reliquias, crucem, vel cathenas, nec publice in ecclesiad) predicare ultra suarum continentiam litterarum propter falsa que quandoque interserunt, nisi de ordinariorum licencia speciali. Et si contra presumptum fuerit aliase) extiterit, ab ipsis debite puniantur. /Extra, eodem titulo, capitulum finalef)110.\
a) falcis LrAu. – b) presumpserit LrAu. – c) Corr. portare. – d) ecclesiis LrAu. – e) Ces deux mots absents LrAu, Baluze. – f) Placé après De ecclesiis hedificandis (11/40) mais concerne (11/39).
(11/40) De ecclesiis hedificandis111.
Cum presens et visibilis Ecclesia militans triumphanti celesti civitati Jherusalem non immerito comparetur, et locum ubi sanctissimum corpus Domini nostri Jhesu Christi conficitur et conservatur, et nostre reconsiliationis ad instrumenta Dominia) videlicet sacramenta ecclesiastica ministrantur, pro offensis et culpis populi remittendis ad supplicandum divine majestati specialiter deputatum, in quo etiam delictorum venia confidentius impetratur, inter cetera firmo fundamento ac humanis expositisb) edificiis communiri deceat, ut Deo gratac) existat, insipientibusd) et ingredientibus sit devotus /f. 47v/ et placidus, et considerantes alliciate), reficiat et informetf), sacro approbante consilio, statuimus ut episcopi, abbates, prelati, rectores ecclesiarum, et religiosi quicumque, in suis admonitionibus, predicationibus, confessionibus et alias ubicumque, quantum comode peteruntg), clericos, plebes et populos inducant attentius et informent, quod cum ecclesie ordinariis subjecte, et constructione, reparatione, emendatione et ornamentis ecclesiasticis indignerint, ad predicta facienda et habenda de bonis sibi a Deo collatis contribuant, et helemosinas conferant competentes. Ordinarii autem locorum provideant quod ecclesie rurales, que eis subsunt, taliter reparentur, quod in eisdem, saltem semel in anno, scilicet in die invocationis ipsarum, decenter misse valeant celebrari, rectores parrochianos et subditos eorumdemh) ad premissa omnia, si necessariei) fuerit, compellendo, constituendo nichilominus rectores et aliquos parrochianos illorumj) collectores, operarios et executores qui ad premissa complenda sint fideles, solliciti et attenti. Ut autem devotius et facilius omnes et singuli ad premissa inclinentur, omnibus vere penitentibus et confessis, tam qui predictisk) pias helemosinas et caritativa subsidia erogaverint, tam religiosis et aliis qui alios ad hec facienda induxerint, XLa dies de injunctis eisdem penitenciis, Deil) confisi misericordia seum) clementia, misericorditer relaxamus. ⁋ Suffraganei vero in suis dyocesibus concedant indulgentias in predictis, proutn) Deus /f. 48/ ministraverit et fructum exinde noverint provenire.
a) Corr. Dominum LrAu, Mansi, Deum Baluze. – b) Corr. expolitis. – c) Corr. gratus – d) Corr. inspicientibus. – e) illiciat LrAu, Mansi. – f) formet LrAu, Mansi. – g) Corr. poterunt Baluze, potuerint LrAu, Mansi. – h) ecclesiarum earumdem LrAu, Mansi. – i) Corr. necesse. – j) Corr. illarum. – k) predictas LrAu, Mansi. – l) de omnipotentis Dei LrAu, Baluze, Mansi. – m) Ces deux mots absents LrAu. – n) ut LrAu, Mansi.
(11/41) [Qualiter crisma et oleum debeant custodiri]112.
Omnes ministros ecclesiarumque rectores provincie Auxitanea) exortamur in Domino, eis nichilominus in virtute sancte hobedientie injungendo, ut in cunctis ecclesiis sibi commissis crisma et heucaristiab) sub clavibus fideliter conserventurc), ne inde possint ˓h˒orribiliad) excerceri, nec in ipsis est, exponante) superlectilibusf), vasis, archis propriis, aut etiam alienusg), et ad habendum calices argenteos studeant et vasa, et mi˓ni˒sterii vestimenta, pallas altaris necnon et ipsa corporalia tam nitida et munda teneant, ne alicui sint orririh), et ut pocius Dei bazilice quam domus laice videantur. Nimisi) enim nisij) ˓videtur˒ absurdum in sacris sordes negligere, quik) dedeceruntl) etiamm) in prophanis. Si autem propter ingruentem neccessitatem aliqua vasa vel sculptilian) in ecclesiis conservandumo) poni contingeritp), neccessitate cessante, ab ecclesiis expellantur. Transgressores predictorum ordinariorum arbitrio puniantur. /Extra, De custodia eucharistie, est initialis et finalisq)113.\
a) provinciarum nostrarum Labbé & Cossart. – b) Corr. eucharistiam LrAu, Mansi, eucharistia et chrisma Labbé & Cossart. – c) conservent LrAu, Mansi. – d) sortilegia Labbé & Cossart. – e) Ne ipsas ponant LrAu, Mansi, nec illas exponant Baluze, et quod ipsa non exponant Labbé & Cossart. – f) Corr. supellectilibus, super fictilibus Mansi. – g) alienis LrAu, Baluze, Mansi, aut aliorum Labbé & Cossart. – h) Corr. horrori, orrori LrAu (errori ms. D), horrori Labbé & Cossart, Mansi. – i) Minus Labbé & Cossart. – j) Mot inutile. – k) Corr. que. – l) dedecerent LrAu, Baluze, non decent Labbé & Cossart, decedent Mansi. – m) etiam absent LrAu, Mansi. – n) Corr. supellectilia – o) Corr. conservanda. – p) Corr. contigerit. – q) Placé après De immunitate ecclesiarum (11/42) mais concerne (11/41).
(11/42) De immunitate ecclesiarum114.
Ut ecclesie nostre provincie personeque ecclesiastice in plenitudine et libertatis, et integritati juris sui et rerum letentur, et propulsetur ac refrenetur temeritas malignorum, statuendo precipimus observari statutum dicti domini Symonis115 ˓in˒ quo, inter alia, continetur : ut omnes qui nova pedagia constituerintb) et qui antiqua ad clericos et res ipsorum extenderint, eo ipso excommunicationis sententia sin˓t˒ ligati. Hec ex quadam constitutione domini Symonis que incipit Sanguis suge, situb) eodem titulo est ex hac.
a) constituunt LrAu. – b) Corr. sita.
(11/43) /f. 48v/
[Indulgencie visitantibus ecclesias116.]
Ad divini cultus augmentum, devotionem populi excitandam, ac temporalis pene pro delictis debite remissionem facilius consequenda˓m˒, de Dei clementisa) confisi misericordiab), sacro approbante consilio, omnibus visitantibus ecclesias cathedrales nostre provincie singulis annis, in vigiliis et etiam in die sollempnitatis invocationis cujuslibet earumdem, vere penitentibus et contritis, XLa dies, et in singulis diebus octavarum sollempnitatum ipsorumc), XXa dierumd) de injunctis eis penitentiis misericorditer indulgemus. ⁋ Et statuendo precipimus, quod quilibet suffraganeorum nostrorum, de voluntate nostra et coepiscoporum suorum, predictis indulgeate) illud idem.
a) omnipotentis LrAu, Baluze, Mansi. – b) clementia LrAu, Baluze, Mansi. – c) Corr. ipsarum. – d) Mot absent LrAu, Baluze, Mansi. – e) indulgeant LrAu, Mansi.
(11/44) ⁋ Item117 precipimus, quod ˓in˒ singulis ecclesiis cathedralibus, regularibus, collegiatis et parrochialibus nostre provincie, dum missarum sollempnia in missaa) ˓majori˒b) celebrabuntur, ibidem, immediate post orationem dominicam, et pro pace et bono statu Ecclesie, regum, principum, comitum, populi et terre, juxta varietatem temporum ad Deum fiat oratio specialis.
a) Ces deux mots absents Mansi. – b) majori in missa B.
(11/45) [Quod in ecclesiis non teneantur parlamenta118.]
Cum ecclesia Dei domus orationis essea) debeat, non alterius negociationis, ut cum pace et quiete intentis precordiis devote orationes et sacra sollempnia valeantb) celebrari, et nimis adsurdumc) sit et crudele quod ibi exerceatur judicium sanguinis, ubi est tutela refugii constitata, ⁋ presentid) prohibemus edicto ne de cetero judices119 seculares, cujuscumque sint conditionis aut status, causas suas, maximee) ubi de sanguinis effusione et corporali pena agitur, in ecclesiis vel cimiteriis audea˓n˒t agitare, statuta, parlamenta facere, nisi pieta-/f. 49/-tem suadeantf), consuetudine contraria non obstante. Contrarium facientes post publicationem presentis edicti, quam eis in synodis per ordinarios, prout eis subsunt, fieri volumus, excommunicationis sententie ipso facto {volumus} subjacere, et processus eorum nichilominus et prolate sententie in dictis locis omni careant roboris firmitate.
a) dici Baluze. – b) in ea valeant LrAu, Baluze, Mansi. – c) Corr. absurdum. – d) Transcrit à partir d’ici jusqu’à non obstante, puis reprise de et processus eorum jusqu’à firmitate Larcher. – e) causas suæ materiæ B. – f) pietate suadeantur LrAu, Mansi.
(11/46) [De confugientibus ad ecclesiam120.]
•\|Nota contra illos qui victualia subtrahunt et molestias inferunt illis qui ad tutela ecclesie confugiunt.|/
Publicari precipimus et observari statutum dicti domini Symonis quo cavetur quod quicumque121 confugientesa) ad ecclesiarum tutelam ibidem vulneraverit, mutilaverit, interfecerit, victualia subtraxerit, vel ne habereb) aut dare eis valeantc) impedimentumd), per se vel alium seu alios, aut custodes, ne exinde exire possint, quoquomodo posuerit, intenderite), inde extracxeritf) violenter preterquam in casibus a canonibus permissis, extractosg) vulnerare seu mutilare, aut eish) ultimum supplicium inferre presumpserit, et quicumque predicta vel aliquod predictorum fieri perceperitj) aut procuraverit, seu consilium vel opem adhibuerit hujus celeribus perpetrandis, taliter delinquentes excommunicationis sententie subjaceantk) ipso facto.
a) fugientes LrAu. – b) vehere Baluze. – c) volentes LrAu, Baluze. – d) impedeverit LrAu, Baluze. – e) Corr. incenderit. – f) Corr. extraxerit. – g) extractas LrAu. – h) eis absent LrAu. – i) Corr. preceperit. – k) subjacebit LrAu.
(11/47) ⁋ Item122 quicumque talibus mutilatoribus et interfectoribus et quicumque hujusmodi mutilationes et homicidia fieri perceperinta) vel procuraverint, et quicumque facientibus talia consilium vel opem impendiverint, beneficia et feuda, si quab) ab ecclesiis taliter violatis obtinent, ipso facto amittant, et ad ecclesiam, a qua illa obtinent, libere revertenturc).
a) Corr. preceperint. – b) Corr. que. – c) Corr. revertantur.
(11/48) ⁋ Filii autem eorumdem123 non possunt de predictis aliquid obtinere et ad beneficia ecclesiastica ex tunc assequenda, eo ipso efficiuntura) inhabiles et indigni /f. 49v/ capitulo, titulob)124 Quorumdam insolertiasc) perversorumd) domini Symonis125. Nos autem ad predictie) statuti pleniorem observantiam quoad quedam adicimus quod quicumque de cetero culpabiles quoquomodo inventi fuerint in premissis vel aliquof) premissorum, quousque plene satisfecerint ecclesiis violatis et illis quorum interest, christiana careant sepultura : etiamsi in mortis articulo ab excommunicationis sententia super predictis a quoquam forsan fueritg) absoluti.
a) efficientur LrAu, efficiantur Baluze. – b) ut e titulo capitulorum LrAu. – c) Corr. insolentias. – d) Ces deux mots absents de LrAu, Baluze. – e) predictam LrAu. – f) aliquorum LrAu. – g) fuerint LrAu, Baluze.
(11/49) [De excommunicatis126.]
Quicumque dominium temporale obtinentes interdixerint subditis suis ne prelatis, aut clericis, seu personis ecclesiasticis quicquam vendant, aut emant aliquid ab eisdem, neque ipsis bladum molant, cogantb) panem, aut alia obsequia exibeant, cum talia presumantur interrogationemc) ecclesiastice libertatis, denuntientur et publicentur ipso facto excommunicationis vinculo innodati.
a) quidcumque LrAu, quodcumque Mansi. – b) Corr. coquant LrAu, Baluze, quo carius Mansi. – c) Corr. in derogationem.
(11/50) ⁋ Si autem communitates seu universitatesa) quorumcumque locorum contra predictas personas quoquomodo in predictis delinquerintb), tamdiu eo ipso subjaceant interdicto ecclesiastico quousque eis per easc fuerit plenarie satisfactum. ⁋ Item constitutiones dominid) Alexandri IIIIti. Quia nonnulli, et Bonifacii VIII Clericis laycos, Romanorume) pontificum, eodem titulof) precipimus observari127.
a) communitas seu universitas LrAu, Mansi. – b) deliquerint LrAu, Baluze, Mansi. – c) eos LrAu, Mansi, eis Baluze. – d) constitutionem dominorum LrAu, Mansi. – e) felicis recordationis Romanorum Baluze. – f) e. ti. : corr. etiam d’après LrAu ; ces deux mots absents Baluze.
(11/51) De clandestina desponsatione128.
Quia exa) clandestinis sponsalibusb) et matrimoniis quedam consueverunt infamiac) et scandala ˓h˒actenus provenire, statuimus ut nullus de cetero, cujuscumque conditionis existant, sponsalia vel matrimonia contrahere audeant, maxime in gradu prohibito, nec aliqua alia sacramenta ecclesiastica recipere sine suorum presbiterorum licentia et assensud). ⁋ Nec presbyter aliquis ˓ea˒ alibi quam in propria /f. 50/ parrochia eisdem nisi in neccessitate audeat ministrare. Contrarium facientes rectores ecclesiarum vel eorum locatenentes et persone religiose, cujuscumque conditionis existant, ab ingressu ecclesie per unum mensem ipso facto noverint se suspensos. Parrochiani vero, pretere) penas a jure statutas, arbitrio ordinarii puniantur. Nec parrochialis sacerdos clandestinatisf) matrimoniisg) intersit, ymo cum s˓c˒iverit, ea incontine˓n˒ti prohibeat sub pena superius annotata.
a) de LrAu. – b) exponsalibus LrAu. – c) infamie LrAu, Baluze. – d) consensu LrAu. – e) preterquam LrAu. – f) clandestinis LrAu, Baluze. – g) Mot absent LrAu.
(11/52) ⁋ Item quod aliqui non contrahant matrimonia seu sponsalia in gradu prohibito scienter, nec procurent ea contrahi. ⁋ Alioquin tam contrahentes quam procurantes eo ipso sint excommunicationis vinculo innodati.
(11/53) [De judeis et leprosis129.]
•\|De judeis et leprosis.|/
De judeis130, quorum perfidia plerumque simplices christianos decipit fraudulenter et maliciose secum pertrahit in errorem, statuimus ut non nisia) in civitatibus, castris aut aliis locis insignibus habitare presumant, et ibidem ad partem a fidelibus segregati. Nec novas audeant erigere synagogas, nec in suis domibus pro servitio vel alias habere permittantur mancipia christiana. Nec in die parascevesb) hostia vel fenestras apertas habeant, sed clausasc) teneant tota diec)131.
a) nisi absent LrAu. – b) parasceve LrAu. – c) clausa LrAu.
(11/54) ⁋ Item [quia] leprosi [ex eorum assidua et vicina conversatione, sanos possent inficere christianos, statuimus quoda)] sequestrati maneant a sanis fidelibus christianis, nec tabernas intrent, nec ecclesias, nec mercatum neque macellum, neque portent [pannosb)] virgatos, neque coloratos p\|a|/nnosc) neque comesd) nutriant nec cum sanis sepeliantur. Et tam judei quam [ipsie)] signa patentia defferant ut ab aliis discernantur, et etiam seculares. Et premissa de judeis domini locorum temporales faciant conservaref) et si necesse /f. 50v/ fuerit ab ordinariis per censuram ecclesiasticam compellantur, et leprosi super predictis ab ordinariis arceantur.
a) quod donné par LrAu (ms. D), Baluze. – b) pannos idem. – c) pillos LrAu, pannos Baluze. – d) Corr. comas. – e) ipsi donné par LrAu, Baluze. – f) observare LrAu, observari Baluze.
(11/55) De sortilegiis132.
Quia in volatu et garritu avium, in spatulis vel ossibus animalium, in verbis seu responsis fatuis quorumdam qui vulgariter divini et divine vocantur quamplures nostre provincie futura exquirere asseruntur in eorum prejudicium animarum, cum solius sit proprium scire futura Dei, et timendum sit ne per assiduitatem in ydololatria˓m˒ elabantur, statuimus omnes tales utriusque sexus necnon omnes et singulos sortilegos, divinatores, demones invocantes, auguriis abutentes, divinos et divinas, et in premissis dantes consilium vel favorem, singulis diebus dominicis, in ecclesiis parrochialibus, excommunicatos publice nunciaria) et canonice per ordinarios locorum inlectareb), nec in confessionibus, nisi in mortis articulo, a predictis absolvantur, nisi per predictos ordinarios vel eorum licentia speciali. Rectores autem ecclesiarum, si in premissis negligentes fuerint vel remissi, eorumdem ordinariorum arbitrio puniantur.
a) nunciare LrAu (ms. D), Baluze. – b) Corr. mulctari.
(11/56) De penitentiis et remissionibus133.
Observarea) precipimus quod omnis parrochianus utriusque sexus fidelis semel in anno teneatur omnia peccata sua rectori proprio vel locum tenenti fideliter confiteri et injunctam sibi penitentiam propriis viribus studeat adimplere, suscipientesb) reverenter ad minus in Pascha, eucharistie sacramentum, nisi de proprii consilio sacerdotis, ex causa, ˓a˒ perceptione ipsius duxerit abstinendum. Alieno autem sacerdoti confiteri non audeantc) nisi in mortis articulo, vel nisi in sua parrochiad) deliquerit, vel a proprio /f. 51/ sacerdote petita licentia et obtenta. Si autem predicta non observaverit, in vita ab ingressu ecclesie arceanture), et in morte christiana careantf) sepultura. Et statutum hujusmodi, singulis annis, in synodis precipimus publicari ne quisquamg) per ignorantiam se valeanth) excusare. Ordinarii autem in suis dyocesibus aliquibus ydoneis committant vices suas qui super casibus episcopalibus absolvere valeant penitentes.
a) observari Baluze. – b) suscipiens LrAu, Baluze. – c) audeat LrAu. – d) extra parrochiam suam LrAu, Baluze. – e) arceatur LrAu. – f) careat LrAu. – g) quicumque LrAu. – h) Corr. valeat.
(11/57) De sententia excommunicationis134.
Excommunicamus135 et mandamus denunciari excommunicatos publice, omnes concubinarios, usurarios et adulteros manifestos.
(11/58) ⁋ Item136 nullus professus religiosus tacite vel expresse sue religionis habitum dimittat temere ubilibet nec accedat ad queomnisa) studia litterarum, nisi de sui superioris petita canonica licentia et optenta. Contrarium faciensb) excommunicationis incurratc) sententiam ipso facto.
a) Corr. quevis. – b) facientes Mansi. – c) Corr. incurrant Mansi, incurrit LrAu.
(11/59) Ne clerici vel monachi c. VIo137.
Quicumque statuta edita et consuetudines introductas contra ecclesiasticam libertatem, statutarii et scriptores statutorum ipsorum nec non domini temporales, consules, rectores, et consiliarii locorum, ubi hujusmodi statuta et consuetudines de cetero edita fuerint vel servata, et illi qui secundum ea facere presumpserint vel judicare, vel in formam publicam scribere judicata vel facta, vel contra dictam ecclesie libertatem fraudem, directe vel indirecte, consilium vel opem duxerint adhibendum, nisi infra mensem a tempore publicationis hujusmodi numeranduma), predicta cum satisfactione debita duxerint revocanda, in excommunicationis sententiam ipso facto se noverint incidisse.
a) numerando Mansi.
(11/60) Jure canonico caveat domini Symonis est138.
Constitutionem domini Gregorii ˓X˒ in eodem titulo positama), que incipit /f. 51v/ ˓Quicumque˒ pro eo139, in synodob) suffraganeorum nostrorum publicari precipimus et ab ipsis subditis inviolabiliter observari.
a) Ces trois mots rayés dans Baluze. – b) synodis Mansi.
(11/61) [De debitis et eorum solutionibus140.]
Excommunicamus et excommunicatos publice denuntiari precipimus conditoresa), qui instrumentum soluti debiti detinent, nisi infra XV dies, si comode fieri poterit, restituerint requisiti ipsum instrumentum debitori, vel alii legitimeb) pro eodem, vel saltem ipsam cancellaverint, vel fregerint, vel instrumentum fecerint de soluto infra terminum ante dictum. Et hanc constitutionem frequenter in parrochialibus ecclesiis provincie Auxitane precipimus publicari.
a) Corr. creditores d’après LrAu, Mansi. – b) legitimo LrAu, Mansi.
(11/62) [De interdictis141.]
•\|Nota contra occupantes bonorum clericorum.|/.⁂
Subponimusa) ecclesiastico interdicto omnem locum provincie Auxitane, ubi manifesta rapina ecclesiarum, religiosorum, clericorum, vel personarum ecclesiasticarum reponitur, quamdiu dicta rapina ibi fuerit, vel clericus, aut persona ecclesiastica, contra voluntatem sui prelati, inibi capta a quocumque detinetur. Et si de loco ad locum mutata fuerit, primus locus et alia unde et ubi mutanturb) usque ad condignamc) satisfactionem eo ipso subd) ecclesiastico remaneant interdicto. Et si in predictis quispiam scienter consenserite), ipso facto pena consimili sit ligatus. Raptores autem hujus[modi] ipso facto denuntientur publice excommunicationis vinculo irretiti.
a) Corr. Supponimus. – b) mutatur LrAu, Mansi. – c) dignam LrAu, Mansi. – d) Mot absent LrAu, Mansi, supposita Baluze. – e) concesserit LrAu.
(11/63) [De tallia non imponenda super clericos aut religiosos142.]
•\|Nota contra talliantes personas ecclesiasticas tam ratione personarum quam bonorum.|/.⁂
Excommunicamus et excommunicatos publice denuntiarea) precipimus comites et vicecomites, baronosb) et consules, bajulos et alios quoscumque, qui clericos, relîgiosos, reclusos, leprosos, ratione personarum vel patrimonii ipsorum, ausi fuerint talliare, vel aliquid pro tallia exigere ab eisdem, nisi sitc) exactad) /f. 52/ infra XVe) dies plene restituerint requisiti.
a) Corr. denuntiari. – b) Corr. barones. – c) Corr. sic. – c) exactam Baluze. – f) vigenti LrAu (ms. D), viginti Baluze.
(11/64) [Modus absolvendi excommunicatos143.]
Precipimus quod si sacerdos aliquem in mortis articulo a sententia excommunicationis, suspentionis vel interdicti quibus tenebatur canonice, absolverit, et dicta de infirmitate convaluerit absolutus, quam citius commode poterit, ad illum qui eum prius excommunicaverat remittatur cum litteris absolventis, ut secundum Deum ab eodem recipianta) consilium salutaremb) ; quod si facere recusaverit, denuncietur excommunicamusc) publice sicut prius, et quod absolvens hujusmodid) teneatur infra XV dies sub pena Xe) sol. tolosan. loci ordinario applicanda denuntiare superiori nominef) absoluti, fidejussorum, et pignora que occasione receperit supradicta.
a) Corr. recipiat. – b) Corr. salutare. – c) Corr. prout excommunicatus LrAu, excommunicatus Baluze. – d) Mot absent LrAu. – e) II LrAu, duorum Baluze. – f) Corr. nomina.
(11/65) Extra, eodem titulo, Eos. Lib. VI144.
[Punitio excommunicatorum145.]
Quicumque in excommunicationema) per annum extiterint animo indurato, preter mulctam consuetam talibus impositam pro tam evidenti coutemptu clavium Ecclesie, C sol. monete currentis ordinariis locorum solvere compellantur. Et nichilominus superiores locorumb), domini temporales, ut eos cogant redire ad suumc) matris Ecclesie per juris remedia, si opus fuerit, per locorum ordinarios censura ecclesiastica compellantur.
a) Corr. excommunicatione. – b) eorum LrAu– c) Corr. sinum.
(11/66) Extra, De privilegiis, cap. Episcoporum, Lib. VIo. Bonifacii VIII146.
[Excommunicati non permittantur in ecclesia147.]
Observari precipimus ne clerici seculares, vel religiosi quicumque quantumcumque exempti, in locis interdictis ab homine vel a jure, nisi quantum eisa) a jure conceditur, celebrent vel faciant celebrari divina, vel excommunicatos vel interdictos publice admittant ad divina, \vel/ ecclesiasticam sepulturam. Qui vero contra [predicta] presumpserint, preter alias penas a jure statutas ingressum ecclesie noverint interdictum /f. 52v/ donec de predictisb) satisfecerint competenter. Si autem dicto interdicto durante, in ipsa ecclesia se divinis immiscuerint, sicut prius, irregulares efficiuntur, nec durante interdicto, si decesserint, debent in cymiterio vel ecclesia, nisi petierintc), sepeliri. Ut autem hujus˓modi˒ periculum evitetur, excommunicatorum nomina inscribi precipimus et cum statuto hujus˓modi˒ in singulis parrochialibus ecclesiis diebus dominicis publicari.
a) nisi in casibus in quibus LrAu (ms. D). – b) premissis LrAu– c) Corr. penituerint.
(11/67) [Quod non pignorentur bona ecclesie148.]
Persone ecclesiastice vel eoruma) bona pro aliis non marchenturb), vel pignore˓n˒tur. Contrarium facientes, nisi de premissis satisfecerint infra mensem, ipso facto sint excommunicationis vinculo innodati. Universitates locorum ecclesiastico subjaceant interdicto, consuetudine contraria non obstante.
a) Corr. earum. – b) marchientur LrAu, Mansi.
(11/68) [Ut nullus locus supponatur ecclesiastico interdicto pro debito pecuniario149.]
Precipimus quod nullus locus pro pecuniario debito subponaturb) ecclesiastico interdicto, sine sedis apostolice ˓licencia˒ speciali, secus presumptum est irritum ipso jure.
Extra, constitutione extravagantis domini Bonifacii VIII que incipit Ad perpetuam150.
a) Corr. supponatur.
(11/69)
Denuntiari precipimus151 publice excommunicatos, universos et singulos, qui apud edes sacras deposita ecclesiarum vel ecclesiasticarum personarum arrestaverint, saziverinta) vel occupaverint, et qui arrestari, saiziri vel occuparib) mandaverint, et qui talia occupata, saizita seu arrestata receperint, et qui in predictis scienter dederint, publice vel occulte, consilium, auxilium vel favorem. Precipimus152 autem omnibus suffraganeis nostris ut predicta statuta habeant et ea in synodis suis annis singulis publicent et faciant a subditis inviolabiliter observari.
a) Corr. saisiverint, saisinaverint Mansi. – b) occupare LrAu.
(11/70) [Tempus publicationis constitutionum153.]
Publicate fuerunt hec constitutiones predicte apud Nugueroliuma), die lune [proximab)] post festum beati Andreec) /f. 53/ apostoli, in consilio provinciali celebrato per reverendum in Christo patrem dominum A(manevum)154, divina miseratione archiepiscopum Auxitanum, presentibus et assistentibus sibi venerabilibus Tarbiensi155, Convenarumd)156, Lectorensi157, Vasatensi158, Aquensi159, Olorensi160, Lascurrensi161, Adurensi ˓episcopis˒, et dominoe) B(ernardo)162 Cozeranensif) electo et confirmato, et domino Ar(naldo) R(aimundo)163, electo concorditer Bayonensi, et quampluribus abbatibus, p˓ri˒oribus ac aliis subditis provincie Auxitane, sub anno Domini MoCCCoIIIo164.
a) Nugarolium LrAu, Baluze. – b) proximo LrAu. – c) Réclame de cahier : apostoli. – d) Convenensi LrAu, Baluze. – e) Ces deux mots absents de LrAu, Baluze. – f) Conseranensi LrAu, Baluze.
Notes
- Concile de Bourges de 1276 ; cf. Gondrin 1715, 7, 749-750 ; Mansi 1759, 25, 178.
- Simon de Brion, juriste, chanoine de Noyon 1238, trésorier de Saint-Martin de Tours 1250-1259, official et archidiacre du diocèse de Rouen 1250-1259, garde du sceau royal 1259-1261, cardinal 1261-1281 très souvent en France comme légat, pape Martin IV 1281-1285, Levillain 1994, 1095-1096 ; Tabbagh 2005, 63-64.
- Grégoire X (1271-1276). Mansi 1759, 24, 178-179.
- Viennæ, d’après Gondrin 1715, 7, 750 ; et Mansi 1759, 24, 179. Ces éditions anciennes sont fautives, la lettre n’a pas été conservée parmi les documents enregistrés mais, à ce moment, Grégoire X est bien en Italie centrale, les papes séjournent souvent à Viterbe.
- Mansi 1759, 24, 179. Elle ne figure pas parmi les lettres curiales enregistrées de Grégoire X mais on a gardé sur des sujets connexes celle du 1er août 1274 (no 498) et celle du 27 septembre 1274 (no 551), données aussi à Lyon.
- Gondrin 1715, 7, 741-742 ; Mansi 1759, 24, 167.
- Mansi 1759, 24, 167.
- Gondrin 1715, 7, 742-743 ; Mansi 1759, 24, 167-169 [pour les articles (9/7-13)].
- Probablement lors de l’élection in discordia qui a marqué le début de la longue vacance du siège (1270-1275) à la mort de l’archevêque Pierre de Roncevaux (Lainé 2012, 124) ; le sacriste tué (nécessairement avant avril 1272) n’est pas identifié (ibid., 322 no 117).
- Gondrin 1715, 7, 743-744 ; Mansi 1759, 24, 170 [pour les articles (9/14-16)].
- Gondrin 1715, 7, 744 ; Mansi 1759, 24, 170-171 [pour les articles (9/17-18)].
- Gondrin 1715, 7, 744-745 ; Mansi 1759, 24, 171.
- Gondrin 1715, 7, 745 ; Mansi 1759, 24, 172.
- Gondrin 1715, 7, 745 ; Mansi 1759, 24, 172.
- Gondrin 1715, 7, 745 ; Mansi 1759, 24, 172-173.
- Gondrin 1715, 7, 745-746 ; Mansi 1759, 24, 173.
- Gondrin 1715, 7, 746 ; Mansi 1759, 24, 173.
- Gondrin 1715, 7, 746 ; Mansi 1759, 24, 173-174.
- Gondrin 1715, 7, 746-747 ; Mansi 1759, 24, 174-175.
- Gondrin 1715, 7, 747 ; Mansi 1759, 24, 175-176.
- Gondrin 1715, 7, 747-748 ; Mansi 1759, 24, 176.
- Gondrin 1715, 7, 748 ; Mansi 1759, 24, 176.
- Gondrin 1715, 7, 748 ; Mansi 1759, 24, 176-177.
- Gondrin 1715, 7, 748-749 : De pœnis ; idem, Mansi 1759, 24, 177.
- Gondrin 1715, 7, 749 ; Mansi 1759, 24, 177-178.
- Raoul de Mirebeau, doyen 1251-1288, Vallière 2008, 351, no 110.
- Amanieu II d’Armagnac, archevêque d’Auch (1261-1318), nommé par Urbain IV, Degert 1931-1, 280-281. Sur ce prélat et les conciles qu’il réunit surtout entre 1290 et 1315, voir Jacquin 2010, 28-33.
- LrAu, 1-2 : “Constitutions provinciales de l’an 1300.” Texte transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 66, cap. 1, sous le titre : De impedientibus electionem prælatorum, note en marge : “Colligitur ex constitutione Gregorii X Sciant cuncti, lib. VI [= Sexte, 1, 6, 12].” Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1468, no 1 : De libertate electionum. Dubarat, éd. 1897, 123-124.
- LrAu, 2-3, 2 note (k) : “La provenance des constitutions suivantes est indiquée ici par D : He sequentes constitutiones sumpte sunt Extra c. Quia sepe [= Sexte, 1, 6, 40 Quia saepe] et De officio ord., c. Presenti [= Sexte, 1, 16, 9, Praesenti prohibimus edicto]….” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 66, cap. 2, sous le titre : Ne quis occupet bona ecclesiarum vacantium, avec en marge les mêmes références au Liber Sextus. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1469, no 2 : Contra illos qui occupant bona deffunctorum. Dubarat, éd. 1897, 124.
- Voir supra (9/5).
- Cf. LrAu, 3. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 66, cap. 3, sous le titre : De bonis ecclesiarum vacantium, correspond aussi à Sexte, 1, 6, 40 et 1, 16, 9. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1469, no 3 : De bonis vacantium ecclesiarum. Dubarat, éd. 1897, 124.
- Cf. LrAu, 3-4. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 66, cap. 4, sous le titre : De violentis occupatoribus beneficiorum, note en marge : “Hæc constitutio sumpta est ex c. Eum qui, De præb., Lib. VI [= Sexte, 3, 4, 18].” Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1469, no 4 : De intrusis in beneficia curata. Dubarat, éd. 1897, 124.
- Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1469, no 5 avec un titre distinct : De intrusis in alia beneficia. Dubarat, éd. 1897, 125.
- Sexte, 3, 4, 18 Eum qui. Cette décrétale porte sur l’occupation indue ou par la violence d’un bénéfice cum cura ; (10/8) en expliciterait la teneur à propos des clercs présentés par un patron privé.
- LrAu, 4-5. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 66-66v, cap. 5, sous le titre : De simonia patronorum, note en marge : “Hæc colligitur Ext., De præb., c. I, Lib. sexto [= Sexte, 3, 5, 1 Suscepti regiminis cura]” ; cette référence ne paraît pas pertinente car cette décrétale porte sur la portion congrue nécessaire aux clercs présentés par un patron régulier. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1469-1470, no 6 : Ut nullus patronus a præsentato per ipsum aliquid extorqueat. Dubarat, éd. 1897, 125-126.
- Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1470, no 8 avec un titre à part : Ut præsentato congrua portio assignetur.
- Sexte, 3, 4, 1 La constitution Suscepti regiminis nos cura de Clément IV ou de Clément III correspond au contenu de (10/10) et non de (10/11).
- Ce titre ne correspond pas au contenu.
- LrAu, 6. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 66v, cap. 6, sous le titre : De eo qui recipit ecclesiam parrochialem non cupiens promoveri ad sacerdotium, note en marge : “Hæc colligitur Ext., De elect. ; Commissa, Lib. VI [= Sexte, 1, 6, 35 et non 100].” Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1471, no 10 : Quod nullus parrochialem recipiat ecclesiam, non intendens ordinari. Dubarat, éd. 1897, 126.
- LrAu, 6-7. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 66v, cap. 7, sous le titre : De pluralitate beneficiorum vitanda. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1471, no 11 : Quod unus occupet nisi unum officium. Dubarat, éd. 1897, 126.
- LrAu, 7 : De temporibus ordinandis. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67, cap. 8, sous le titre : De temporibus ordinandorum, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit. c. penult. et fin. Lib. VI [= Sexte, 1, 9, 3-4].” Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1471-1472, no 12 : De temporibus ordinandi. Dubarat, éd. 1897, 126-127.
- LrAu, 7. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67, cap. 9, sous le titre : De etate eorum quibus commitenda est cura animarum, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext., De ætate et qualitate, c. Permittimus, Lib. VI.” Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1472, no 13 : De ætate requisita in curato. Dubarat, éd. 1897, 127.
- Sexte, 1, 10, 1 ; en fait, le canon Permittimus dans le titre De etate et qualitate ne concerne que les dignités accessibles par dispense à partir de 20 ans.
- LrAu, 9. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67 qui donne le même titre. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1990 no 22 : Conc. Marciac. ann. 1326, c. 1. Ne sint litteris suorum superiorum, alienigenæ presbyteri ad divina admittantur. Mansi 1759, 25, 776 qui intitule cet article : Ut clerici peregrini non recipientur sine litteris sui episcopi. Dubarat, éd. 1897, 127.
- Sur le concile de Marciac réuni par l’archevêque Guillaume de Flavacourt voir Jacquin 2010, 29, 43-45, article prenant en compte également le manuscrit de Dax des statuts provinciaux d’Auch. Le texte du Livre rouge conforte l’hypothèse de Ph. Jacquin que l’assemblée de 1326 a validé ou complété une œuvre amorcée vers 1300-1303 pour organiser la réception du Sexte et qui a nécessité de multiples réunions.
- De temporibus ordinationum et qualitate ordinandorum qui traite des clercs étrangers au diocèse, essentiellement dans Sexte, 1, 9, 1-4.
- LrAu 10. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67, cap. 11, sous le titre : De officio archidiaconorum. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1990 no 25 : Sine licentia ordinarii, de causis matrimonialibus archidiaconi non cognoscant. Mansi 1759, 25, 777. Dubarat, éd. 1897, 127.
- LrAu, 10-11. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67, cap. 12, sous le titre : De officio delegati, note dans la marge : “In titulo De rescrip., Lib. VI, et aliud De off. deleg. c. Statuimus, ac aliud Hac constitutione.” Mansi 1759, 25, 777. Dubarat, éd. 1897, 127-128.
- LrAu, 10 et n. (e) : “Sexte, l. I, t. III, c. XI an. 1302.” La décrétale Statutum (et non Statuimus ut conservatores), dans le titre De rescriptis, régule la qualité et les pratiques des juges délégués par le pape.
- LrAu, 10 n. (f). : “Sexte, Boniface VIII, 1299, t. XIV, c. XV [= Sexte, 1, 14, 15].”
- Cf. supra (9/14). LrAu, 10 n. 5.
- Cf. supra (9/17). LrAu, 11 n. 1.
- LrAu, 11. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67, cap. 13, sous le titre : De officio ordinarii. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1478, no 3 : Ut prælatorum, et inquisitorum officium nemo turbet. Mansi 1759, 25, 777. Dubarat, éd. 1897, 128.
- LrAu, 11-12. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67-67v, dans le corps du précédent. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1478-1479, no 4 : Ut nuncii ab episcopis missi, a nemine prohibeantur fungi officio suo. Mansi 1759, 25, 777-778, sous ce même titre. Dubarat, éd. 1897, 128 dans le même article que le précédent.
- L’article publié par Labbé & Cossart 1671, 11-2 s’arrête ici.
- Cf. supra (9/32) : Cum juris utilitas. LrAu, 12 n. 1 : “Au concile de Bourges, 1276, canon 15.”
- De penis, cap. 1 (Sexte, 5, 9, 1), mais son incipit est Romana ecclesia : la confusion vient de l’interférence avec la référence à un canon du concile de Bourges. LrAu 12 et n. (a) : “Hoc colligitur De penis, c. I, lib. VI, etiam Simonis c. XI, et effectus statuti legati satis explicatur in isto (en marge du manuscrit D).” Dans le titre De penis du Sexte, la première décrétale concerne les notaires entravant la juridiction ecclesiastique (= Sexte, 5, 9, 1).
- Uniquement donné par Mansi 1759, 25, 778.
- LrAu, 12 donne : De immunitate ecclesie vel clericorum alias De penis, mais rectifie en note f : “Ce titre ne convient pas à cette constitution intitulée : De iis qui vi metu˓s˒ve causa fiunt, Sexte, l. I, t. XX, c. I.” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67v sous le titre : De his quæ vi metusve causa fiunt. Mansi 1759, 25, 778, sous le titre : De immunitate ecclesiæ vel clericorum. Dubarat, éd. 1897, 129.
- LrAu, 12 n. 2 : “Constitution de l’an 1303 [manuscrit] D ; cf. concile de Bourges, 1276, c. VI [voir supra (9/23). ”
- LrAu, 12-13 et n. 1 : “Constitution de l’an 1303 [manuscrit] D ; cf. concile de Bourges, 1276, c. VII [voir (9/23)].” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67v, cap. 15, sous le titre : De foro competenti, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit., c. fin, lib. VI [= Sexte, 2, 2, 2-3].” Mansi 1759, 25, 778 sous le titre : Ne domini temporales clericos coram se in judicio evocent. Dubarat, éd. 1897, 129.
- La transcription dans Mansi 1759, 25, 778, s’arrête ici.
- Publié à part dans Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1479, no 5 : Ut domini et judices temporales de causis ecclesiasticis se non intromittant.
- LrAu, 13 n. (g) : “Hic colligitur Extra, e. ti. c. ti. li. VI [manuscrit D] [= Sexte, 2, 2, 2-3].”
- LrAu, 14. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67v, cap. 16, sous le titre : De his qui juramenta præstito se obligant. Mansi 1759, 25, 780. Dubarat, éd. 1897, 129.
- Cf. supra (9/26).
- Présent uniquement dans Mansi 1759, 25, 780. Ut ecclesiæ provinciæ nostræ [….] ligati se trouve dans (11/42).
- Sexte, 2, 11, 3.
- LrAu, 15 n. 1 : “Renvoi au concile de Bourges 1276, c. X [dans le manuscrit D] [voir supra (9/27)].” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67v, cap. 17, sous le titre : De jurejurando, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit., c. I, lib. VI.” Mansi 1759, 25, 780. Dubarat, éd. 1897, 130.
- LrAu, 15 n. (h) : “Sexte, liv. II, tit. XI, ch. 1.”
- Sexte, 2, 11, 1, Contingit in nonullis. Le contenu de cette décrétale de Nicolas III convient mieux au contenu de ce canon que celui de Sexte, 2, 11, 3 qui concerne les serments au cours d’une élection épiscopale contestée.
- LrAu, 15-16. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 67v-68, cap. 18, sous le titre : Item de jurejurando mulierum, note dans la marge : “Hæc tollitur Ext. eod. tit., lib. VI [= Sexte,2, 11, 2, Licet mulieres].” Mansi 1759, 25, 780-781. Dubarat, éd. 1897, 130.
- LrAu, 16 n. 1 : “Du concile de Nogaro de l’an 1303 [manuscrit] D.” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68, cap. 19, sous le titre : De pœnis eorum qui juramenta transgrediuntur. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1479, no 7 : De perjuris. Mansi 1759, 25, 781. Dubarat, éd. 1897, 130-131.
- LrAu, 16 n. 2 : “Sexte, l. II, tit. XII, c. II [= Quum quidam].” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68, cap. 20, qui donne le même titre. Mansi 1759, 25, 781. Dubarat, éd. 1897, 131.
- LrAu, 16-17. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68 qui donne le même titre. Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1991 no 28 : Conc. Marciac. ann. 1326, c. 17. Ne suffraganei impediant quo minus ad metropolitanum libere appelletur. Mansi 1759, 25, 781-782. Dubarat, éd. 1897, 131.
- LrAu, 17 n. (f) : “Sumptum fuit Extra… [manuscrit] D : Sexte, l. II, tit. XV [= Sexte, 1, 15, 1-12, surtout 3].”
- LrAu, 17. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68, cap. 22, qui donne le même titre. Mansi 1759, 25, 782. Dubarat, éd. 1897, 132.
- Uniquement donné par Mansi 1759, 25, 782.
- LrAu, 17-18. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68-68v, cap. 23, sous le titre : Item de vita et honestate clericorum. Mansi 1759, 25, 782-783. Dubarat, éd. 1897, 132-133.
- LrAu, 18 n. (h) : “Hic collig. Extr. De clericis non resid., c. I, idem excomm. libro sexto : cf. Sexte, l. III, t. III, c. I [= Sexte, 3, 3, 1, Consuetudinem].”
- Le passage In festivitatibus vero Natalis… sed excommunicatis exclusis vient bien de la décrétale Alma mater de Boniface VIII dans le titre De sententia excommunicationis (Sexte, 5, 11, 24), ce qui confirme la lecture de “Al.” comme “Alma”. On le retrouve dans le synodal d’Auch s. d., en référence à une décrétale de Boniface VIII, LrAu, 77.
- LrAu, 18-19. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68v, cap. 24, sous le titre : Item de vita et honestate clericorum. Mansi 1759, 25, 783. Dubarat, éd. 1897, 133.
- Paragraphe uniquement donné par le manuscrit D du LrAu, 19, n. (e).
- LrAu, 19. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68v, cap. 25, qui donne le même titre. Mansi 1759, 25, 783-784. Dubarat, éd. 1897, 133.
- LrAu, 19 n. (h) : “Hoc collig. ex De sepulturis, c. 1, Sexte, l. III, t. XII, c. I.” Mansi 1759, 25, 784, rajoute un texte provenant du concile de Lavaur de 1368.
- LrAu, 21. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 68v-69, cap. 26, qui donne le titre : Item de eodem [= Sexte, 3, 11, 1]. Mansi 1759, 25, 785. Dubarat, éd. 1897, 133-134. De même pour [ejus corpus ante ipsius sepulturam] dans le corps de l’article.
- Voir à partir d’ici la constitution publiée par Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1480, no 9 : De iis qui extra parrochiam suam eligant sepulturam.
- LrAu, 21-22 et n. (n) : “Corpus juris : Extravag. comm., l. III, t. VI, De sepulturis, c. II [en fait c. 1].” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 69, cap. 27, q. sous le titre : Iterum de eodem, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit., Detestandæ [= Extravag. comm., 3, 6, 1].” Mansi 1759, 25, 785-786 sous le titre : Ne corpus membratim in diversis locis sepeliatur. Dubarat, éd. 1897, 134.
- LrAu, 22. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 69, cap. 28, qui porte ce titre : Item de eodem. Mansi 1759, 25, 786. Dubarat, éd. 1897, 135.
- Privilèges des Frères Mineurs et Frères Prêcheurs (18 février 1300), Boniface VIII, no 3473 : Statuit et ordinat, ut Praedicatorum et Minorum ordinum fratres in ecclesiis et locis suis ac in plateis communibus libere valeant clero et populo praedicare ac proponere verbum Dei ; in studiis generalibus, ubi sermones ad clerum ex more fieri solent, ad funera etiam mortuorum et in festis specialibus suis possint iidem fratres libere praedicare, etc. Adjicit ut dicti fratres in ecclesiis vel locis suis ubilibet constitutis liberam habeant sepulturam, etc.
- Ce paragraphe compléterait Sexte, 3, 11-2. Suite de l’article De sepulturis, LrAu, 19-20-20, qui signale page 19 n. (i) : “Idem de eodem [manuscrit] D qui renvoie plus loin cette constitution rangée d’ailleurs parmi les statuts de 1303, comme la plupart des constitutions précédentes.” Transcrit dans BnF, Baluze, f. 69, cap. 29, qui porte ce titre : Item iterum de eodem. Dubarat, éd. 1897, 135.
- LrAu, 23. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 69-69v, cap. 30, qui donne le même titre. Mansi 1759, 25, 786-787. Dubarat, éd. 1897, 135-136.
- Voir à partir d’ici la constitution publiée par Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1480, no 10 : De detentoribus decimarum.
- LrAu, 23 n. 1 : “Du concile de Nogaro de 1303 : c. X, De detentoribus decimarum.”
- LrAu, 24. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 69v, cap. 31, sous le titre : Item de eodem. Mansi 1759, 25, 787. Dubarat, éd. 1897, 136-137.
- LrAu, 24 et n. (m) : “c.-à-d., Sexte, l. III, tit. XIII, c. I.” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 69v, cap. 32, sous le titre : Item de eodem, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit. Discretioni tuæ, Lib. VI.” Mansi 1759, 25, 788. Dubarat, éd. 1897, 137.
- LrAu, 26. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 69v, cap. 33, sous le titre : Item de eodem. Mansi 1759, 25, 789. Dubarat, éd. 1897, 137.
- LrAu, 27, n. (d) : “Hoc colligitur Extra… [manuscrit] D, c.-à-d., Sexte, l. III, tit. XVIII [= Sexte, 3, 18, 1].” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 69v-70, cap. 34, sous le titre : De capellanis monachorum religiosorum. Mansi 1759, 25, 789. Dubarat, éd. 1897, 138.
- LrAu, 27, n. (f) : “Hoc colligitur Extra : De privilegio IIII, li. VI [manuscrit] D, c.-à-d., Sexte, l. IV, tit. VII, c. I et IV.” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 70, cap. 30, sous le titre : Item de eodem, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. De privil., Volentes, § In eos autem, lib. VI.” Dubarat, éd. 1897, 138.
- Sexte, 5, 7, 1, décrétale d’Innocent IV prise au concile de Lyon I.
- LrAu, 27. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 70, cap. 36, sous le titre : Item de eodem. Mansi 1759, 25, 790. Dubarat, éd. 1897, 138.
- Décrétale Auctoritate sedis apostolice d’Alexandre IV (Sexte, 5, 7, 4).
- LrAu, 28-29. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 70-70v, cap. 37, sous le titre : De censibus et procurationibus, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit. [= Sexte, 3, 20, 2].” Mansi 1759, 25, 790-791. Dubarat, éd. 1897, 139-140.
- LrAu, 28 n. 3 : “Hoc colligitur Extra… [manuscrit] D, qui renvoie au Sexte, l. III, tit. XX, c. II. Exigit, Grégoire X au concile de Lyon de l’an 1273.”
- Voir à partir d’ici la constitution publiée dans Labbé & Cossart 1671, 11-2,1480, no 11 : Ut archidiaconus visitans nihil muneris recipiat, nec quisquam suorum.
- LrAu, 30-31. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 70v, cap. 38, sous le titre : De consecratione ecclesie et de altare. Voir aussi la constitution publiée dans Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1480-1481, no 12 : De ecclesia nondum consecrata, si polluatur. Mansi 1759, 25, 792 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 140-141.
- LrAu 31, n. 1 et (h) : “Sexte, l. III, tit. XXII, c. I, Boniface VIII avait élevé ces fêtes au rite double l’an 1298.” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 70v, cap. 39, sous le même titre, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit., c. I, lib. VI.” Mansi 1759, 25, 792-793 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 141.
- LrAu, 32. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 70v, cap. 40, sous le titre : De festo beatæ Marthæ sororis beatæ Mariæ Magadalenæ. Mansi 1759, 25, 793 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 141-142 dans l’article précédent. Mêmes références pour (11/38).
- LrAu, 31-32. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 71, cap. 41, sous le titre : De reliquiis, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit. c. fi. in ant. compilatione.” Dubarat, éd. 1897, 142 dans l’article précédent.
- Probablement Extra, 3, 45, 2 (Quum ex eo), titre De reliquiis et veneratione sanctorum, le même que dans l’article (11/37) ? Aucun chapitre du titre de ecclesiis aedificandis dans le Liber Extra (3, 48) ne correspond à (11/40) et les autres recueils canoniques ne comportent pas de tel titre.
- LrAu, 33-34. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 71, cap. 42, sous le titre : De ecclesiis ædificandis. Mansi 1759, 25, 793-794 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 142-143.
- LrAu, 34, n. (e) : “Hoc colligitur Extra : De custodia Eucharistie : c. I et secundi [manuscrit] D.” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 71-71v, cap. 43, sous le titre : De custodia chrismatis et eucharistie et supellectilis ecclesiastica, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. De custodia eucharistie, c. I et fi.” Labbé & Cossart 1671, 11-2, 2009 no 85 : [Conc. Marciac. ann. 1326], c. 44. Qualiter eucharistia et chrisma diligenter custodiantur, et qualiter renoventur ; et de pœnæ in contrarium facientes. Mansi 1759,25, 793-794 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 143 dans l’article précédent.
- Extra, 3, 44, 1-2.
- LrAu, 15. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 71v, cap. 44, sous le titre : De immunitatibus ecclesiarum. Dubarat, éd. 1897, 144.
- Cf. supra (9/26).
- LrAu, 34-35. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 71v, cap. 45, sous le titre : De indulgentiis concessis visitantibus ecclesias cathedrales. Mansi 1759, 25, 795 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 144 dans l’article précédent. Mêmes références pour (11/44).
- Mansi 1759, 25, 795 (Marciac 1326).
- LrAu, 35. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 71v, cap. 46, sous le titre : Ne judicia secularia agantur in ecclesiis aut cimiteriis, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. eod. tit. c. Decet in fi. Greg. X [= Sexte, 3, 23, 2].” Mansi 1759, 25, 795-796 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 144-145 dans l’article précédent.
- Voir à partir d’ici la constitution publiée dans Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1491, no 13 : Ut causæ regulares, maxime sanguinis, in ecclesiis non tractentur.
- Cf. supra (9/28). LrAu, 13-14, qui signale page 13 n. (2) : “Constitutions de l’an 1303 [manuscrit] D, concile de Bourges, 1276, c. 12.” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 71v-72, cap. 47, sous le titre : De asylis ecclesiarum non violandi. Dubarat, éd. 1897, 145-146 dans l’article précédent.
- Cet article est publié à partir d’ici dans Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1479, no 6 : Ut fugientibus ad ecclesiarum tutelam, injuria non fiat.
- Suite du canon 12 du concile de Bourges, cf. supra (9/28).
- LrAu, 15 et n. (e). Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72.
- LrAu, 15 n. (e) : “C’est-à-dire e titulo capitulorum.”
- Suite du canon 12 du concile de Bourges, cf. supra (9/28).
- LrAu, 35-36. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72, cap. 48, sous le titre : De immunitate ecclesiarum et ecclesiasticarum personarum, note dans la marge : “Cap. 2 et 3 De immun. eccles. in 6 [= Sexte, 3, 23, 2-3, en fait plutôt Sexte, 3, 23, 5].” Mansi 1759, 25, 796 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 146 dans l’article précédent. Références valant aussi pour (11/50).
- LrAu, 36 n. (d) : “Sexte, l. III, t. XXIII, c. I [= Quia nonulli] et III [= Sexte, 3, 23, 4, Clericis laicos].”
- LrAu, 62-63. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72, cap. 49, sous le titre : De clandestinis sponsalibus. Dubarat, éd. 1897, 146. Références valant aussi pour (11/52).
- LrAu, 63 qui signale n. (1) : “Du concile de 1300 [manuscrit] D, ainsi que les deux statuts : De sortilegiis et de penitentiis.” Concile de Bourges de l’an 1276, canon 14, cf. supra (9/30), portant sur les juifs mais non sur les lépreux. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72-72v, cap. 50, sous le titre (répété dans la marge d’une autre main) : De judæis et leprosis. Dubarat, éd. 1897, 147. Références valant aussi pour (11/54).
- Extra, 5, 6, 3.
- LrAu, 63 note (2) : “Decret. Greg., l. V, t. VI : De Judeis, Sarracenis et eorum servis [= Extra, 5, 6, 2].”
- LrAu, 63-64 et n. 1 : “Corp. Juris, Decreti secunda pars, Causa XXVI, q. 1, 2, 3, 4, 5 [= Décret, 2, 26, 5, c. 12 Episcopi].” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72v, cap. 51, avec le même titre. Dubarat, éd. 1897, 147-148. Pour cette préoccupation qui devient bientôt majeure, le concile de Marciac a dû se tourner vers un texte ancien, le canon Episcopi qui devient partout un fondement de la répression de la sorcellerie, mais l’année même ou peu après (1326-1327), la constitution Super illius specula de Jean XXII assimile la sorcellerie à l’hérésie (Ostorero 2005, 165-168).
- LrAu, 64. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72v, cap. 52, avec le même titre. Dubarat, éd. 1897, 148.
- LrAu 36. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72v, cap. 53, avec le même titre. Mansi 1759, 25, 796 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 148.
- Ce premier article dans Labbé & Cossart 1671, 11-2, 1491, no 14 : De concubinariis, usurariis, adulteriis.
- LrAu, 36 et n. 2 : “Conformément au décret du concile de Tours de l’an 1180. Decret. Greg., l. III, t. L, c. III [= Extra, 3, 50, 3].” Article transcrit à part dans BnF, Baluze, 6, f. 72v, cap. 54, sous le titre : Ne monachi vagentur absque licentia suorum superiorum.
- LrAu, 36-37. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72v, cap. 55, sous le titre : De statutis factis contra libertatem ecclesiasticam. Mansi 1759, 25, 796-797 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 148-149 dans l’article précédent.
- Cf. supra (9/21).
- LrAu, 37 et n. (c) : “Sexte, l. V, t. XI, c. XI [= Quicunque pro eo].” Cette constitution prise lors du concile de Lyon II excommunie les puissants laïcs autorisant des mesures de rétorsions contre ceux qui les ont excommuniés, et de même tous ceux qui se réclameraient de cette autorisation. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 72v-73, dans le corps de l’article précédent, cap. 55. Mansi 1759, 25, 797 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 149 dans l’article précédent.
- LrAu, 37. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73, cap. 56, sous le titre : De debitis et eorum solutionibus. Labbé & Cossart, 11-2, 1491, no 15 : De iis qui retinent instrumentum soluti debiti. Mansi 1759, 25, 797 (Marciac 1326) sous ce même titre. Dubarat, éd. 1897, 149.
- LrAu, 37, 91. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73, cap. 57, sous le titre : De raptoribus. Labbé & Cossart, 11-2, 1491, no 16 : De rapinis et detentoribus rerum et personarum ecclesiasticarum. Mansi 1759, 25, 797 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 149.
- LrAu, 38 et 90-91. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73, cap. 58, sous le titre : De tallia non imponenda super clericos aut religiosos. Labbé & Cossart, 11-2, 1491-1492, no 17 : De iis qui talliant reclusos leprosos. Mansi 1759, 25, 797 (Marciac 1326), sous le titre : De iis qui talliant clericos, religiosos, reclusos, leprosos. Dubarat, éd. 1897, 149-150 dans l’article précédent.
- LrAu, 58 (constitutions provinciales de 1304), avec ce commentaire n. 1 : “Les trois constitutions suivantes sont rangées parmi celles de l’an 1303 [manuscrit] D, sous la rubrique De sententia excommunicationis. Les constitutions synadales du diocèse d’Auch reproduisent en partie ces divers règlements.” Voir aussi ibid., 91-92. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73, cap. 59, sous le titre : Si quis in infirmitate absolutus fuerit a sententia excommunicationis. Dubarat, éd. 1897, 150 dans l’article précédent.
- Canon complétant Sexte, 5, 11, 22.
- LrAu, 58-59 (constitutions provinciales de 1304). Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73, cap. 60, sous le titre : De his qui contempnunt excommunicationem. Dubarat, éd. 1897, 150 dans l’article précédent.
- Sexte, 5, 7, 8.
- LrAu, 59 (constitutions provinciales de 1304). Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73-73v, cap. 61, sous le titre : Ne divina officia celebrentur in locis interdictis, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. De privilegiis c. Episcoporum, lib. VI [= Sexte, 5, 7, 8].” Dubarat, éd. 1897, 150 dans l’article précédent.
- LrAu, 38. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73v, cap. 162, sous le titre : Ne personæ ecclesiasticæ vel earum bona pignorentur pro aliis, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. De injur. c. Etsi pignoratici actiones, Greg. X, lib. 6 [= Sexte, 5, 8, 1].” Mansi 1759, 25, 798 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 151.
- LrAu, 38 et n. (i) signalant la référence donnée par le manuscrit D : “Hoc colligitur Extra quadam const. Extravagantis domini Bonifacii que incipit : Provide attendentes : Extr. commun., l. V, tit. X, c. II, an. 1300 [= Extravag. comm., 5, 10, 2].” Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73v, cap. 163, sous le titre : Ut nullus locus supponatur ecclesiastico interdicto pro debito pecuniario, note dans la marge : “Hæc colligitur ex constitut. Bonif. VIII Provide attendentes.” Mansi 1759, 25, 798 (Marciac 1326). Dubarat, éd. 1897, 151.
- Ce titre doit se rapporter à (11/68) plutôt qu’à (11/69), non au vu de l’incipit mais des dispositions prises dans Provide attendentes (Extravag. comm., 5, 10, 2), alors qu’aucune extravagante de Boniface VIII ou d’un autre pape n’a pour incipit Ad perpetuam ni ne traite, à notre connaissance, des points évoqués dans (11/69).
- LrAu, 38-39. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73v, cap. 164 sous le titre : Ne deposita ecclesiarum arrestentur apud ædes sacras, note dans la marge : “Hæc colligitur Ext. De immunit. ecclesiar. c. Clericis, lib. VI.” Labbé & Cossart, 11-2, 1492, no 19 : Ut bona ecclesiastica in ædibus sacris deposita non occupentur. Mansi 1759, 25, 798 (Marciac 1326) dans l’article précédent. Dubarat, éd. 1897, 151.
- Article transcrit à part dans BnF, Baluze, 6, f. 73v, cap. 165, sous le titre : Ut hæ constitutiones relegantur annis singulis in synodis diocesanis. Mansi 1759, 25, 798 (Marciac 1326) sous le titre : Ut predicta statuta publicentur.
- LrAu, 39. Transcrit dans BnF, Baluze, 6, f. 73v, note en marge : “To. XI Concil. pag. 1492”, c’est-à-dire Labbé & Cossart, 11-2, 1492 : Confirmatio prædictorum statutorum. Dubarat, éd. 1897, 151-152.
- LrAu, 39 ; la plupart des identifications des personnages qui suivent ont été faites par Duffour, d’après Eubel 1913, 1.
- Raymond-Arnaud de Coarraze (1268-1307).
- Boson de Salignac (22 décembre 1299-1315).
- Raymond II (13 janvier 1302-1308).
- Guillaume IV de La Mothe (1303-1313 et de nouveau en 1318).
- Arnaud de Ville (1278-1305).
- Gaillard de Leduix (1290-1308).
- Raymond Oger (1293-1311).
- Bernard de Montaigu (1303-31 mai 1309).
- Arnaud-Raymond du Mont (1303-1307).
- Cet article est suivi d’une note dans Labbé & Cossart, 11-2, 1492 : Nota G. Coss. S. I. Horum capitulorum postremum, quo ipsorum promulgatio facta dicitur anno MCCCIII, reperio in MS codice illustrissimi archiepiscopi, Remensis coadjutoris Tellerii : sed ad calcem concilii alterius Auscitani apud Marciacum celebrati, cujus fronti annus adscriptus est MCCCXXVI, certissimo charactere, ut suo loco dicam, designatus. Cujus concilii cum pars sint omnia hæc capitula, partim integra, partim interpolata : valde suspecta mihi est eorum sub hunc annum collectio. Quia tamen suspecta tantum est, cum eædem constitutiones in diversis conciliis sæpe iisdem verbis repetantur, eam hic desiderari nolui. Lectoris esto judicium. Profuit Concilium illud anni 1226 ad horum capitulorum menda quædam tollenda. Dubarat, éd. 1897, 152 n. 2 : “Il y a ici contradiction entre le titre et la souscription, où l’on dit d’abord 1300 et puis 1303. Il est possible qu’il y ait eu deux conciles” ; ce problème est inapparent dans notre manuscrit qui porte uniquement la date de 1303.